Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIJFDE PERIODE

609

niemands hulp noodig hebt, om heel goed te slagen. Van Bylandtstraat, Columbusstraat, Regentesselaan, de Perponcherstraat, van Merlen-, van Swietenstraat b.v. zijn allemaal oneindig veel beter.

O, je brief begon zoo heerhjk, zoo heerhjk! O, had je hem maar zóó gesloten en weg-gedaan, toen je werd gestoord in 't schrijven, zoodat die practische kwestie dien zaligen inhoud niet onderbroken had! Want o, als je zóó tegen me spreekt, o, Lief, dan voel ik den levenswil in mij versterken, dan voel ik mijn zwakte wijken, o, dan verdwijnt mijn angst voor leven en lot. O, Lief, jij bent het almachtige element in mijn leven, jij bent de Kracht, de Wil, waardoor ik besta. Zonder jou zou ik een mensch zijn zonder veerkracht, zonder moed, zonder levenslust, - weet je, Liefste, ik zou eigenlijk heelemaal niet vijn, niet leven. Het leven ken ik door jou, het warme, waarachtige, levende leven, - niet het verbeeldingsleven, het inwendige leven, dat ik gaf in mijn werk, - maar het werkehjk-echte, het concrete leven, dat wat ik altijd uit de verte aanzag, o, dat mag ik nu óók meeleven, dat kan ik, door de kracht van jouw hefde, Lief! O, help me toch, dat het zoo blijven kan, o, laat me niet weer terugzinken in de radelooze onmacht, in de woedende wanhoop van het besef, dat ik onnoodig, nutteloos op de wereld ben! O, zeg me, dat ik noodig ben voor jou, Lief, zeg me, dat ik leven moet voor jou, o, je weet niet, waarvan je me, redt! Laat me niet aheen, praat mijn gedachten weg, help me, help me, om te bhj ven bestaan. Bij tijden voel ik het zóó overweldigend fel, zóó beanstigend-erg, dat ik niets zou wezen, niets zou kunnen zijn zonder jou, dat ik dan wou, dat je bij me was, om me te troosten, te bemoedigen, om me te zeggen, dat je me altijd nabij zal zijn, dat ik altijd op je steun vertrouwen mag, dat ik nooit meer de vertwijfeling van net alleen-zijn kennen zal.

O, heve Lief, ik heb je zoo lief7 - zoo innig-teer en tegelijk zoo aUes-omvattend-machtig, zoo wonder-zahg-sterk en tegelijk zoo aanbiddend-stil! Want, o, je bent niet aheen de man, dien ik hefhebben moet, omdat je alles bent wat mijn diepst verlangen wenscht, - je bent ook mijn Redder, mijn Vreugde-brenger, je doet me leven, je laat me bestaan! O, ik heb je hef met een hefde, die zal blijken eeuwig-durend te rijn, onwankelbaar en onveranderlijk!

Met innige zoenen kust je

jouw eigen Jean

Sluiten