Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou willen zeggen de al te gemakkelijke ontplooiing van het aandoenlijk gegeven. De aandoening wordt nog versterkt doordat Vondel hier, voor het eerst, op grieksch voorbeeld, het statige drama-vers door kortere regels afwisselt.

Met Josef in Dothan en Josef in Egypten voltooide Vondel de trilogie die hij met Sofompaneas, nu Josef in 't Hof genoemd, had opgezet. Hij vervolgde er zijn kunst van tooneelmatige uitbeelding, die vooral bedoelde, beminde tafereelen uit bijbelsche geschiedenis en vaderlandsche of christelijke legende te ontwerpen en ze in spraak en weerspraak als werkelijk en boeiend voortedragen. Deze twee stukken gaan beide in dichterlijke kracht het werk van De Groot ver te boven. Ze verschillen door hun onderwerp, en dit verschil zet zich voort in de toon van de verzen, in de kleur en de levendigheid van de voorstelling. Het eerste is van de heele reeks het best gevoegde; voortdurend sterk, rustig en mild vereenigt het de omgeving, het landschap, met de personen en de gebeurtenis. Het is even goed in de gesprekken als in de beschrijvingen en overal van een pakkende werkelijkheid. Toch is ook het tweede van begin tot eind voortreffelijk. Met zijn sneller gang en gloeiender kleur is het door en door bekoorlijk. Alle figuren zijn er goed uitgebeeld en met elkaar in verband gebracht.

De eigenschappen van al deze drama's, met hoeveel symbolische bedoelingen ze ook doortrokken zijn, wortelen alle nog in Vondels zintuigelijke wereld, in zijn liefde voor land en menschen, ge-

83

Sluiten