Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

diens raadsman Achitofel. Hij grijpt dadelijk Thamar s voorstel aan dat ze haar broer zal tegemoet trekken. Hij besluit tot de vlucht en hoopt, als Thamar terugkomt, nog even dat ze de oproerling belezen heeft. Telkens weer, denkt hij te goed van hem. Zijn vrouwen achterlatend gelooft hij niet dat de zoon ze misbruiken zal. Al zijn zorg richt zich tegen Achitofel. Hij zendt Chusaï opdat die hem in de raad zal tegenstaan, en bereikt zoo inderdaad dat het voorstel van dadelijke vervolging wordt afgestemd, en Achitofel zich het leven beneemt.

David Herstelt sluit onmiddelijk aan bij het vorige en David is er nauwkeurig dezelfde. Hij wil overwinnen, maar noode ten koste van Absolon. Kwaad wil hij niet van hem hooren. Hij verbiedt ten strengste dat iemand aan hem de hand zal slaan. Hij zal Joab niet vergeven dat die hem desondanks doodt.

Beide drama's zijn de uitvoering van de tekst die in hun eerste reizang wordt opgezongen:

Tusschen bloet- en bloetverwant

Is een bant Van natuur, niet licht te breecken. Van een boom scheurt nimmer tack

Zonder krack, Zonder zucht, en jammerteken. Tusschen vader, en zijn kint,

Dat hy mint Is de taeiste bant van maegen; Daer natuur, geraeckt in strijt,

Machtigh lijt Watze kan en niet kan draegen.

122

Sluiten