Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIER-EN-VIJFTTGSTE HOOFDSTUK

Van allerlei kantwerk.

Mooi bleef het weer steeds, lichtblauw, koel en nauwelijks nevelig. Echter Madeleen naar buiten lokken kon ik niet, en daarom stak ik maar het pleintje telkens over, en zocht haar in heur werkcel op.

Voor Catharina's drempel veegde ik eerst de schoenen af en sloeg het stof uit mijn pikeursjas.

Ja, want de reinheid, hoe wordt ze omschreven? Niet was het bij Valentijn's vriendin zoo wonderbaar helder, omdat er gekuischt en geschuurd was; eerder leek het van de wanden uit te tintelen, of over den eenvoud van het huisraad heen gespreid.

Op de trap al was het een weelde om diep adem te halen, alsof ik de longen met berglucht wilde vullen. Altijd klonken mij daar ook de vogelachtige geluiden van gesprekken tegen, of de tonen van een driestemmig gezang. Een feestelijk welkom.

En dan de witheid, waar ik in ontvangen werd. Over de stoelen, de tafels, die ragfijne webben der kanten, de fonkelende zijde en het wolkig neteldoek! En ieder van de drie ijverigen, die heur naald en heur draad voerde, en haar schoot vol smettelooze blank-

247

Sluiten