Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar zag ik vader Nicol's door de zon beschenen hoofd achter een midden op den disch staanden schotel met roode wijnappels opdoemen als de rijpste en volste der vruchten. Ik nam zijn hand in de mijne en keek hem hartelijk aan met devriendschappelijkste van alle verwijtingen.

„Ja,"meesmuilde hij genoeglijk, „acht dagen waren een krappe termijn, om een stel over veld en wegen rondrennende vaders bij de panden te pakken, en ze op tijd in een kerkbank te brengen," en hij veegde zich het zweet van het voorhoofd.

Eer ik hem kon antwoorden, werd ik door het voorbijtrippelen van den ouden d'Almonde afgeleid. In een razende vaart schoof hij voort tusschen de schragen en banken, niets dan een reusachtige pruik op twee beenen. Overal stak hij den neus tusschen wat menig meisje gillend deed opstuiven, of ze door een wesp was gestoken. Hij posteerde zich bij het braadspit en deelde daar zijn raadgevingen uit hij inspecteerde de wijnvaten en de ciderkuipen, waaruit schuimende stralen de kannen in kletterden, en natuurlijk had hij er iets te misbülijken.

Ook mij klampte hij ontelbare malen aan. Nu eens moest hij de wonderlijkste dingen van mij weten, en hij zette de kroon op zijn speurlust door mij de meest onkiesche vragen over Mathilde te stellen, dan weer slingerde hij zijn bespottelijk machtelooze banblik-

261

Sluiten