Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechte 9 vliegdagen zouden maken met 1 dag rust en dit voor ons gemiddelde beter zou zijn dan 10 vliegdagen zonder rust. Mijn voorstel viel in goede aarde en onder een heerlijk zonnetje begonnen we alle drie aan het nakijken der motoren.

Het linkerwiel begon iets te verzakken en nadat alles in orde was, besloten we het toestel op een andere plaats te zetten. Daarbij kwamen we echter in een zachter gedeelte zoodat de machine met het linkerwiel ongeveer 60 oJM. in den grond zakte. Tot overmaat van ramp was de lucht betrokken en werden we overvallen door een ontzettenden wolkbreuk, die slechts 4 minuten duurde, doch waarbij zooveel water viel als bij ons in twee dagen. Gedurende dien tijd zagen we ook aan den horizon een donderstorm passeeren. Een groote blauwgrijze wolk in trechtervorm schoot met groote snelheid voorbij. Hierna klaarde het weer op en konden we doorgaan met het toestel. Er werden dommekrachten en palen gehaald en na tot 's nachts 11 uur gewerkt te hebben zonder eten en drinken, hadden we ten minste het succes dat het wiel niet meer op den grond steunde. Drie zware palen onder den hoofdligger verhinderden het toestel verder weg te zakken. Doodop gingen we toen met den heer Gilbert naar huis om te eten. Ook deze — laat mij hem huiselijk een „reuze-kerel" mogen noemen — had van .geen eten willen weten, totdat wij er aan dachten. Met zijn vrachtwagen zijn we eenige malen op en neer gereden en konden we ialles uit zijn werkplaatsen halen wat maar noodig was, en dat was niet weinig. Hij beloofde ons zoo noodig den volgenden dag zijn geheele personeel van 180 man ter beschikking te stellen.

Gedurende den maaltijd waren zijn bedienden druk in de weer om drie bedden te plaateen in de voorgalerij., Nadat we afgesproken hadden 's morgens vóór zonsopgang op ,te staan, vielen we weldra in een diepen slaap.

Toen we wakker werden bemerkten we tot onzen grooten schrik, dat de zon reeds vrij hoog stond. Onze gastheer had gedacht: „Laat ze maar rustig slapen, ze hebben het noodig". Ondertusschen was hiermede weer onze kans verkeken Akyab te halen. De stemming was daarom niet direct uitgelaten, doch tegenover onzen gastheer speelden we heel verdienstelijk comedie. Toch stond ons nog een groote en aangename verrassing te wachten. De majoor, fortcommandant, had met zijn mannetjes den grond weggegraven, zoodat een lange helling ontstaan was, die hij liet plaveien met steenslag, waarover weer eén planken vloer. Het was nu kinderwerk om de machine er uit te krijgen. Met behulp van een paar flinke zware touwen werd de „Postduif'.onder luid gejuich van de bevolking naar de startplaats getrokken. .Wij1 konden verder.

19

Sluiten