Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terug naar het nest.

STAPELS telegrammen en brieven heeft het geregend in de dagen, die Frijns, Elleman en ik op Java doorbrachten tusschen heen- en terugreis van de „Postduif". Uit Nederland seinden familie en vrienden, uit alle deelen van Indië stroomden brieven binnen. En intusschen vielen wij bovendien van het eene feest in 't andere: nu een gezellige tea bij den resident, dan een diner, door de artillerie-officieren hun oud-wapengenoot aangeboden, en, last not least: rijsttafelen. De rijsttafel, ons door de luchtvaartafdeeling voorgezet, was niet slechts voortreffelijk van samenstelling, zif was in één mode-woord „knal". Vraag het maar aan Frijns, die er onuitwischbare herinneringen aan bewaart, want nog nooit had' hij rijsttafel gegeten.

Maar met dat al werd de „Postduif" niet vergeten. Het heele vliegtuig was grondig nagezien en schoongemaakt en om de cylinders beter te kunnen inspecteeren werden zij afgenomen. Buitengewoon tevreden mochten wij over onze F "VTI zijn, geen enkel onderdeel, behoefden wij te verwisselen. De' Postduif kon zoo weer terug! Het was alleen omdat wij toch onderdeden bij ons hadden, dat we in eiken cylinder een zuigerveer en een schraapveer omwisselden, waardoor ons olieverbruik weer wat zou afnemen.

Alleen de schroeven hadden veel geleden, wat voor ons een aanwijzing was, waar hier het zwakke punt zat. Ze werden echter schitterend opgeknapt, wat verder naar de naaf beslagen met koperbeslag en hier en daar wat bijgesoldeerd. We hadden na een paar dagen dan ook weer een nieuwe duif.

Toen alles klaar was hebben we vele gasten geïnviteerd eens een tochtje mede te maken, o a. den chef v. d. Gen. Staf, den Inspecteur der Artillerie en der Infanterie, den 'Resident met familie en nog vele andere autoriteiten. Daarna werd de machine geheel gevuld en stond alles klaar om 16 October te starten voor Batavia. Vóór ons vertrek had de directeur van Hotel Homan een groote verrassing voor Fr ij ns en Ell e m an, door hun mede te deelen, dat hij hen beschouwd had als Zijn gasten en dus geen rekening wilde indienen. En in Hotel des Indes ging het niet anders. 1

's Morgens bij aankomst in Tjllilitan waren er weer vrij veel menschen.

31

Sluiten