Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veer 1 uur rtjdt. Tot mijn groote vreugde zag ik tegenover me een Europeaan zitten lezen. Ik was erg benieuwd wat voor een landsman dat zou zijn. Toen viel mijn oog op... een Nederlandsen tijdschrift. Geen wonder dat mijn medereiziger vreemd opkeek, toen hij Ineens Hollandsch hoorde spreken. Dadelijk vroeg hij of ik op Donmuang den luitenant Koppen soms gezien had! Toen ik hem vertelde dat ik dat zelf was. sprong hij op en deed haastig zijn witte jas weer aan. Hij wilde per se niet in zijn hemd blijven zitten! Het bleek fte zijn ingenieur Van Stein Callenfels.in dienst bij de Siameesche irrigatiewerken. Hij kwam juist uit het Noorden, waar door de geweldige regens het water in de rivier eventjes zes meter gestegen was. Deze waterhoeveelheid zou vijf dagen daarna bij' Bangkok komen, vandaar dat alles nog even moest worden geïnspecteerd.

Aan het station werd ik afgehaald door onzen gezant, die mij uitnoodigde dien middag met hem en eenige gasten een tochtje te maken in een motorboot op de Me Nam. Het was dien dag juist groot feest. Eens per Jaar n.1. gaat de koning van Siam, na afloop van den regentijd, persoonlijk naar den grooten tempel, Wat Cheng, om Boeddha voor den regen te danken. Aange,zien in Siam zeer veel rijst .verbouwd wordt, is overvloedige regen altijd zeer welkom. Lk viel dus juist met mijn neus in de boter, in casu in het Kathinfeest.

Per auto gingen we eerst over Bangkoks mooie straten naar het Portugeesche consulaat, waar de motorboot op ons wachtte. De gezant had mij verteld dat als gast zou meegaan de heer Bool uit Deli, wat mij niets zei, daar ik slechts één drager van dien naam ken en ik hem nog betrekkelijk kort geleden in Amsterdam wist, i

D kunt mijn groote verwondering begrijpen toen het dezelfde bleek te zijn, n.1. de secretaris van het Tabaksbureau', die altijd zeer sympathiek tegenover onze „Postduif-vlucht stond en er zeer zeker een groot aandeel in had, dat dit Tabaksbureau de vlucht financieel flink gesteund heeft. De heer Bool was maar eens even komen kijken vanuit Medan. De reis duurt tegenwoordig slechts zeer kort, daar er een prachtige treinverbinding is in 36 uur van Penang naar Bangkok. Zoo zijn er ook „Bangkokkers", die even een „kouden neus" gaan halen in Brastagi boven Medan.

Aan boord was de noodige hoeveelheid champagne, whisky-eoda en bier, terwijl in ruime mate voor sandwiches gezorgd was. Eerst voeren wij een heel eind de rivier op en kwamen toen de processie tegen. De Siameesche rivierpolitie hield ons op eerbiedigen afstand zoodat van fotografeeren niet veel kwam, vooral ook, omdat het zeer rumoerig was op het water.

Voorop gingen eerst vele Jonken, bemand met matrozen In het wit. Op elke Jonk staan verder twee mannen met een grooten bamboestok, die

37

Sluiten