Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

33

een allergevaarlijkst besluit: zij sturen Cimon met zijn troepen terug.

De Atheners waren woedend over deze beleediging. Het oude bondgenootschap met Sparta werd opgezegd, het ostracisme wees Cimon buiten Attica. Péricles zegevierde, 461.

§ 3. Het Bewind van Péricles.

De eerste Peloponnesische Oorlog, 461—446, brak uit, terwijl de strijd met Perzië nog niet ten einde was gebracht. Won Athene den kamp, het zou de heerscher in Griekenland zijn.

Tot 455 ging het Athene goed. Sparta's krachten werden te veel in beslag genomen door den derden Messenischer. oorlog, Boeotië en Achaie zijn door de Atheners veroverd.

Tegen Perzië zond Péricles een vloot uit naar de Nijl-delta om een opstand in Egypte te ondersteunen. Memphis werd ingenomen. Toen echter organiseerden de Perzen hun macht zoo geducht, dat in 455 alle nederlagen hersteld waren en de vloot der Atheners vernietigd.

In hetzelfde jaar eindigde de strijd tegen de Messenièrs bij verdrag. Zij vonden een vrije woonplaats in het door de Atheners veroverde Naupactus.

De nederlaag in Egypte was een te zware slag, dan dat Péricles daarna nog een volledige zegepraal kon verwachten. Hij verandert van politiek en gaat aansturen op vrede. Met Perzië was die op redelijken grondslag niet te bereiken na den tegenslag der Atheensche wapenen. Daarom werd onder leiding van den intusschen weer teruggeroepen Cimon, een laatste groote expeditie uitgezonden, die in 449 bij Salamis (op Cyprus) de overwinning bevocht. In 448 kwam daarop de vrede tot stand. Xerxes' opvolger, Artaxerxes, beloofde zijn aanspraken op de westkust van Klein-Azië gedurende zijn regeering niet te zullen doen gelden, zonder zijn rechten in dezen op te geven. „ -l**'

Tegen den Peloponnesischen Bond bleek Athene na 455 niet opgewassen. Van hun kant waren Sparta's bondgenooten den oorlog reeds lang moe, op hen toch kwamen de slagen het hardst neer. Van zulk een stand van zaken kon Péricles profiteeren,

Sluiten