Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

177

§ 9* De ondergang der Hohenstaufen. Het Interregnum.

Tijdens de regeering van Hendrik VI, den opvolger van Frederik Barbarossa, stond het Huis der Hohenstaufen op het toppunt van zijn macht. Met geweldige kracht heeft de jonge keizer zijn sterken arm doen gevoelen aan zijn tegenstanders: Hendrik den Leeuw, den aanvoerder der Welfen in het Duitsche Rijk, en de Normandiërs in Zuid-Italië.

Zijn huwelijk met de erfdochter van Napels en Sicilië gaf Hendrik VI aanspraken in de hand op Zuid-Italië, toen daar de laatste Normandische koning stierf. Maar de Paus achtte het niet in het belang van de vrijheid der Kerk, dat Italië geheel in het bezit van de Hohenstaufen kwam, omdat dan de Kerkelijke Staat langs zijn landgrenzen door Duitsch gebied zou ingesloten geraken. Derhalve beleende hij een neef van de keizerin met het koninkrijk Napels en Sicilië. &j

Hendrik de Leeuw hernieuwde den ouden strijd der Welfen tegen de centrale macht in Duitschland, vele rijksgrooten schaarden zich aan zijn zijde, Richard Leeuwenhart, steunde hem. Het gevaar van een grooten opstand werd afgewend, doordien de Engelsche koning op zijn terugreis uit het H. Land in den omtrek van Weenen in handen viel van hertog Leopold van Oostenrijk, dien hij bij de verovering van Akkon grievend beleedigd had, door de Oostenrijksche banier van de vestingtorens der ingenomen stad naar beneden te doen halen. Leopold leverde zijn gevangene uit aan Hendrik VI, de rijksvorsten waagden het niet zonder de hulp van Engeland hun plannen uit te voeren, de oude Welf kwam alleen te staan. Tegen een losprijs van 50.000 zilveren marken en belofte van bondgenootschap werd Richard vrijgelaten. Hendrik de Leeuw sloot daarop vrede met Hendrik VI en stierf in 1195.

De keizer kreeg eerst nu de handen vrij in Zuid-Italië, waar de troon van Napels en Sicilië open kwam door den dood van den regeerenden vorst. De tegenstand der Normancbsche ridders werd gebroken, Napels en Palermo erkenden den nieuwen heetscner. De macht der Hohenstaufen reikte van de Oostzee tot op Sicilië. Hendrik's ideaal was zijn heerschappij stevig te grondvesten. Hij vond in Zuid-Italië een gecentraliseerden ambtenaren-

Sluiten