Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

9o

Dc gevolgen van het verbond van Tilsit en Erfurt komen duidelijk uit in de gebeurtenissen van 1808 en 1809.

Allereerst in het Noorden. Finland behoorde bij Zweden. De czaar zou dus tegen deze mogendheid oorlog moeten voeren. Rusland rekende op de maritieme hulp van Denemarken, den ouden erfvijand van Zweden. Maar de Engelschen waren den czaar vóór geweest. Zij wantrouwden Frankrijk en Rusland beiden en om nu te beletten, dat de Deensche vloot aan een der tegenstanders goede diensten zou kunnen bewijzen, werd deze in 1807 door een overmachtige expeditie uit de havens van Kopenhagen weggekaapt. Denemarken was neutraal, werd volkomen overvallen door deze brutale gewelddaad; de verbittering der Denen tegen het perfide Albion was zoo groot, dat zij sedert trouwe bondgenooten van Napoleon werden en langs hun kusten het ContinentaalStelsel handhaafden.

Rusland tegen Zweden en Turkije. Intusschen begon Rusland in 1808 den oorlog met Zweden. Finland werd veroverd en in 1809 bij den vrede van Frederiksham afgestaan aan den czaar. Tegelijkertijd verklaarde Rusland in 1808 den oorlog aan Turkije. Alexander had het oog gevestigd op Constantinopel, rekende minstens op de annexatie van de Donau-vorstendommen, maar dat mislukte ..Turkije hield den strijd vol tot den vrede van Boekarest, 1812. Alleen Bessarabië werd afgestaan aan Alexander, die toen alle krachten noodig had, om den aanval van Napoleon het hoofd te bieden.

Napoleon tegen Spanje. Napoleon, ontevreden over de geringe hulp, welke Spanje hem in den strijd tegen Engeland bood, had besloten dit land aan zijn heerschappij te onderwerpen. J u n o t trok naar Portugal, dat het Continentaal-Stelsel niet wilde aanvaarden, en bezette zonder veel moeite Lissabon. De regeering nam met het hof de wijk naar Brazilië. In 1808 maakte de keizer zich zelf de gelegenheid om ook de hand te leggen op Spanje.

Daar regeerde de onbeduidende Karei IV, 1788—1808. Zijn zoon Ferdinand kwam tegen hem in verzet, een paleisrevolutie onttroonde den zwakken vorst, toen kwam Napoleon tusschenbeide. Hij organiseerde de comedie van Bayonne. Hij ontbood de beide vorstelijke personen in zijn tegenwoordigheid, onder voorwendsel als scheidsrechter te zullen optreden. Maar te Bayonne aangekomen, werden vader en zoon van elkaar gescheiden, als gevangenen behandeld en ieder voor zich gedwongen van hun kroon afstand te doen. Een deputatie van Spaansche edelen kwam den keizer vragen, dat deze zijn broer J o s e p h tot koning zou aanstellen, ongeveer zoo als zulks met ons" land ook geschied was.

Met een beroep op deze vertooning, benoemde Napoleon toen

Sluiten