Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

211

Frankrijk vertrouwde deze politiek niet. Een grensincident leidde tot een 'heftige uiting van vijandschap tusschen de Republiek en het Duitsche Rijk: de alerte van i 875. Bismarck nameen uitdagende houding aan, zijn optreden leek veel op een herhaling van de geschiedenis der Emser depêche. Hij moge een oorlog niet bepaald gewild hebben, hij heeft toch den vrede er aan gewaagd.

Opstand tegen Turkije. Na den Krim-oorlog waren de toestanden op den Balkan tamelijk wel dezelfde gebleven 1).

De regeering der eerste vorsten in Griekenland en Roemenië liep uit op een mislukking. Otto I werd onttroond door een revolutie, Prins George van Denemarken, 1863—1913, nam zijn plaats in. De Roemenen hadden een hunner aanzienlijkste landgenooten, Alexander I, tot vorst gekozen. Hij regeerde echter zoo autocratisch, dat een opstand hem zijn waardigheid ontnam. Karei I van Hohenzollern, uit den katholieken tak van het geslacht, volgde hem op als constitutioneel soeverein, 1866—1914.

In Bosnië, Boelgarije en elders, waar de sultan zijn onbeperkte heerschappij nog uitoefende, het de toestand der christen bevolking veel te wenschen over. De willekeur der Turksche ambtenaren deed er een wijdvertakt verzet ontstaan, dat door Rusland achter de schermen werd gesteund. In 1875 brak de lang voorbereide • opstanduit.Eerstin Herzegowina, danin Montenegro, Bosnië, Boelgarije; in 1876verklaart Servië, rekenend op hulp van Rusland, zelfs den oorlog aan Turkije.

Russisch-Turksche Oorlog, 1877—1878. Sultan Abdoel Hamid, 1876—1909, deed zijn leger met geweld de revolutie te .keer gaan. Hij bereikte er alleen mee, dat de begane gruwelen in Europa algemeen de verontwaardiging wekten en de mogendheden besloten hem hun wil op te leggen. Maar de Turksche regeering weigerde alle heivormingen. Toen verklaarde Rusland den oorlog aan Turkije. Roemenië koos de zijde van Rusland. Engeland (Beaconsfield) had graag Turkije geholpen, maar de openbare meening was anti-Turksch.

In 1877 forceerden de Russen den Donau-overgang, verwoede gevechten werden geleverd om den S j i p k a-p a s, die naar Adrianopel leidt en de taai door Osman Pacha {„den leeuw van Plevna") verdedigde vesting P1 e v n a «(Totleben). In 1878 waren de Turken overvleugeld door de Roemeense hRussische legers, Adrianopel moest zich overgeven. Tegelijkertijd -werden Kars en Erzéroem in Azië op de Turken veroverd. Abdoel Hamid zag

1) Vgl. E. Driault, La Question d'Orient (Parijs, 1923). J- A. R. Marriott, The eastern question {Oxford, 1025).

Sluiten