Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

y

5. UIT.

Het nieuwe evenwicht

EENHEIDZIN EN ZELFZIN.

„Zelfzucht" zeggen de vromen, dat is het grote kwaad. En vele „atheïsten", die voor hun niet-God een even star-dogmaties kerkje gebouwd hebben als de anderen voot hun wèl-God, zeggen het hun na. En natuurlik is zelfzucht de tegenhanger en ce tegenhouder van de eenheidzin, van de gemeenschapzin, vsn het kommunisme. Natuurlik, natuurlik: zelfzucht en eerzucht en_heerszucht en welke duizenderlei vormen het individualisme, dat in iedere eenling schuilt, ook moge aannemen.— Alles waar. Maar slechts de halve waarheid. „De gemeenschap is in wezen niet meer en niet hoger dan de individu, en het gemeenschapsbelang is niet anders dan het bevredigen van individuele behoeften. Maar daarom is 't nog geen rekensomnietje", heb ik onlangs geschreven en er de bijen erïde spinnen bijgehaald. Maar ook zonder bijen en spinnen is het toch klaar, dat een gemeenschap, die de vernietiging van de individu zou eisen, zichzelf zou vernietigen. Een mensheid van geestelike eunuchen is even ondenkbaar als een van stoffelike.

Waar ik heen wil met die schoolarbeiderlike wijsheid? Wel, enkel hierheen, dat onze taal te arm is, die tegenover eenheidzin niet anders dan zelfzucht weet te plaatsen. Er is óók een blinde, benepen, anti-kommunistiese „eenheidzucht" in onze rijen: sektarisme, zegt men gewoonlik. Maar in wezen is dat sektarisme, dat zweren bij de A B C, of bij de L M N, of bij de X Y Z niet anders dan verdoold en vastgelopen kommunisme. En omgekeerd staat naast de voze en bekrompen zelfzucht de echt bolsjewistiese „zelfzin", d.i. het zélf luisteren, het zélf antwoorden, het zélf denken. En met die woorden alleen zijn wij er niet: het is 't nieuwe evenwicht, dat de mensheid in het algemeen en het proletariaat in het biezonder tussen die begrippen moet bewerkstelligen. En dat is een probleem, gij inzender in „De Arbeid" van Zaterdag, die meende, dat er geen problemen meer zijn, omdat alle problemen reeds door de beginselverklaring van't N.A.S. zouden zijn opgelost. Ik zou die „eenheidzuchtige" kameraad wel bij de schouders willen schudden, tot de dikke schellen hem van de ogen vielen, en hem willen toeschreeuwen: word wakker en

y

Sluiten