Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

52

overvolle meisjesdroom. Ze had 'em niet begrepen, en er ook geen moeite toe gedaan. Toen ze hem even later innig toeknikte, stond dat er heel niet mee in verband, het moest alleen een dankbetooning voor al het zoete vreemde in haar gemoed zijn geweest.

Buiten het park, bij de tremlijn, hadden ze besluite* loos gestaan.-Loopen tot de volgende halte? En dan nog een? En dan nog een? Hij had de knoop doorge* hakt. Jk nou per trem naar de trein, jij te fiets naar huis! En niet wuiven. Tot van 't zomer, Lien, en tot schrijvens." Ze hadden elkaar als gesmeed bij de hand en schudden. Hij had een werveling van dingen in zich gevoeld. Haar zonnige oogen werden door buien over* duisterd. Ze lieten los. Bruusk was*i op de trem ge* sprongen, die vertrok. Lien zag*i opstappen en gebo* gen wegrijden. Ze keek op, tilde de arm, maar legde die op 't stuur terug. De trem gierde de hoek om. De trem rende norsch naar 't Hofplein. In 't station dronk*i geurige oranje thee en rookte sigaretten tot de trein ging. Had z'n gevoel uitgeschakeld, z'n gedach* ten afgeschaft. Hard holde de electrische naar Den Haag. Hij kwam na eten thuis. Men wou hem nog wat klaarmaken; hij had bedankt. Tot het naar bed gaan bleef*i licht en leeg. Daarna pas was de verbeelding: hem weer komen helpen.

Nu dacht hij dat*i heel anders had moeten zijn. Lineke.... dat in haar toen knoppen, gegroeid in warme stemmingen, wachtten op zijn koesterende zon om zich te openen. Zij was na eenige tijd wachten het schrijven weer begonnen. Toen in Mei liep*i 's avonds.

Sluiten