Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

199

systematisch alle meubelen wrijven en 't metaalwerk poetsen — 't had alles van de zeelucht zoo geleden, zei ze — en zorgde ondertusschen voor koffie, thee en eten; Oom zat verdiept in plattegronden van de Wo* dansbank en peinsde minutieus uit hoe op de produc* tiefste wijze de voornaamste punten door spoorlijnen waren te verbinden: het net moest economisch vol* maakt worden. De technische opzet had hij al ontwor* pen, en de dienstregelingen waren al tot in het uiter* ste gereed. Hij rookte er een neuswarmer bij voor de gezelligheid; een knusse geur hing in het kamertje. Theodorik had zijn paperassen over de moderne devotie uit een kist gehaald, en ging daar geheel in op. Leefde in de 14de eeuw in de bosch* en heidestreken van de onderhoorigheden van het Sticht.

Hij vond nu ineens weer zoo verwonderend, verbazend veel sympathieks, verwants en prettig bekends in die voorafgegane tijden, dat het hem een verheuging was, een genot. Alsof het de herinnering was aan een vroeger geleefd heerlijk bestaan. Hij kon zich alles kos» telijk indenken, kennend zóó de plekken van handeling van eigen aanschouwen, dat hij er in levende lijve liep. Maar dan werd*i er weer uit gewekt om te eten, of voor andere dagelijksche dingen. Het eten vooral had een vernietigende invloed op het voortgaan van zijn verbeelding. En hij wou juist zoo graag in onwerkelijk* heid blijven — daar smachtte hij naar.

Door 't altijd in de open lucht zijn de laatste tijd, door 't sjouwen met aangespoeld hout, het baden en het visschen, was hij de vorige weken steeds 's avonds in de schemering als een blok op bed gevallen en lood*

Sluiten