Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

258

beleden: liefde door dankbaarheid dankbaar#zijn

voor genegenheid. Stil herhaalde hij bij zich zelf het mooie zachte woord „genegenheid", het fijnzinnige Hcht»warme ,ge»né»gen*heid". Dat was de eenige teere band die in het rauwe leven niet brak, die duurzaam bij al het materialisme blijven kon. Genegenheid, voort» gekomen uit meegevoel.

Hij overdacht zijn genegenheid voor Annetje. Geko* men uit piëteit met haar, door haar stil zorgen zonder tegenspraak voor Oom en hem, het zich weg»geven. Hij zou haar verbazend graag eens een plezier willen

doen, haar willen laten genieten deelachtig doen

zijn in de vreugden die soms de natuur hem gaf, en vroeger de kunst. Maar haar aanleg was anders; zij moest voor andere dingen gevoelig zijn. De conse» quentie van zijn genegenheid was, dat hij haar niet alleen moest willen helpen en beschermen en gelukki» ger maken, maar haar ook zou moeten kunnen trou* wen. Hij spon dit maar theoretisch uit, voortbouwend uit het nieuwe levensinzicht dat hij allengs was aan 't vormen. Zijn gevoel verzette zich er niet tegen.

Ze zaten 's middags met z'n tweeën, daarna ver» diepte hij zich in z'n lectuur. Toen de zon al laag stond en Oom nog niet in zicht was, besloten ze alvast maar te gaan avondmalen. Daarna — de wind was gaan Hg» gen, het voorspelde een grootsche zonne»ondergang — vroeg Theodorik An mee een eind te wandelen, Oom tegemoet, ongeveer in de hoofdrichting waaruit hij denkelijk zou naderen. Voor alle zekerheid zetten ze de groene scheepslantaren uit het zoldervenster.

Sluiten