Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

26

n.

Zoo is de driehoek Man-Vrouw-Kind de Tempel der directe openbaring Gods, en bepaalt de sfeer in dit Heiligste-der-HeiUgen den aard van het leven in den Voorhof en ver daarbuiten. *) Elk sociaal of ethisch bouwsel heeft dezen driehoek tot basis. Elke sociale of cultureele verwording vindt haar oorsprong in dit Hart der Schepping, — dat is 't Begin en 't Eind van allen strijd, dat is geluk een Poort naar 't Licht, de Drempel tot het Eeuwig Leven, waarover Hü, zoo twee in Zünen Naam vereenigd zyn, geschreden komt.

En zóó Hü komt (waar twee in Liefde's naam vereenigd zyn, verzoenend héél een Schepping in hun tweëer harmonie) stroomt Kracht-van-Liefde in ons. ') Daar heffen zich de hoofden tot het Altaar Gods, waar 't heilig beeld tot leven is gekomen, waar wyn tot bloed, en bloed tot vleesch geworden is en waar de Zoon des Menschen als een Zon de wereld overstraalt: door 't Offer van de twee, die, elk beladen met de schuld der eeuwen, hun strüdbare persoonhjkneden braken (zwaar van verweer) in 't heilige, verlossend liefde-offer.

Maar als het duister in de Poort des Levens bhjft, dan vaart de Duisternis de wereld in. De hoofden keeren zich van 't Altaar Gods waar geen Vervulling straalt, geen godd'hjk Doel het leven richting geeft, en blikken her en der, en jagen achter schimmen, uit elkaar; — en in den Nacht, die even grond'loos is als 't Lacht, wordt 't Menschdom in zün schimmenjacht verstrooid. Dan bhjft de strüd der sexen zonder zin, en zonder doel het meten van hun krachten. En gaat wat ons gegeven is ter beelding Gods — van 't Kind, de Liefde-Vorm — in tweestrijd-eindeloos om 't nietig zelf (in woordenpraal en bodemlooze theorie) verloren.

Sluiten