Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

59

Dan zien we links een soort begrafenis-maal, voornamelijk vrouwen. Sommigen hebben natte, behuilde gezichten, anderen kjjken gewild-somber, enkelen babbelen gedempt, en allen drinken ze van hun koffie.)

Een vrouw: Als ie zün betrekking maar had kunnen houen. Maar wat wil je... als je om de andere week voor ziekte moet verzuimen, kan je het zoo'n patroon toch óók niet kwalijk nemen, dat ie naar een ander uitziet...

Een ander: Toch hebben ze het nog mooi met hem gemaakt. (Tot de weduwe): Jullie kregen toch altijd nog ondersteuning, niet?

De Vrouw (geeft geen antwoord en zit als verstijfd in haar stoel).

Een vrouw (hoofdschuddend): Och, och... 's Is ook een slag, hè... Kom, drink nog eens wat... Je moet maar denken...

Een ander: Je moet niks denken... Wat geeft het allemaal... Dood is dood... En lüj is gelukkig, dat ie uit zün lijden is...

(Tüdens dit gesprek hebben de blonde verschijningen den Man met een wit kleed getooid. Een bloemen-krans wordt hem op het hoofd gelegd. En terwül voor beide tooneelen de doodsklokken luiden, schrijdt op dit rjrbhme de blonde, bloemen-getooide stoet een berg op).

Sluiten