Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

161

Intusschen is deze driehoek man-vrouw-kind de „cel" van alle maatschappelijk leven, waarvan de wijzen aller eeuwen en aller culturen spreken. Zoo de spanning der individueele ontwikkeling in deze geslotenheid geconcentreerd kan blijven en als een kracht naar buiten uit kan stralen, kan de gemeenschap daarvoor slechts dankbaar zijn.

In alle andere gevallen wordt de sexueele verhouding tot een spel van vrijwel nuttelooze wederzijdsche onanie — dat een zeer felle schijnbare „bloei" ten gevolge kan hebben (en ook meer dan eens heeft gehad) doch dat steeds de ondergang van alle gemeenschapsleven inluidt.

In hoeverre dat zijn nut kan hebben en, op bepaalde tijdstippen, in de bedoeling van den Schepper kan liggen, ligt buiten het verband dezer beschouwing. Voor wie het echter zoo ziet, blijft het, onder alle vormen en gedaanten, een symbool van ondergang, en zijn alle verschijnselen, die ermee samenhangen, hoe bekoorlijk ze soms ook mogen schijnen, voor alles symptomen van verweking, afsterving en dood.

Sluiten