Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FLITSEN UIT DEN STRIJD.

Vervolg op „Over de Liefde".

Brief aan mijn grooten vriend en beschermer te X.

Hartelijk dank voor Uw schrijven, waarin ik eerder een weerschijn herkende van iets, dat U w. s. door Tante Jo is gezegd dan een antwoord op mijn eigen brief.

Ik hoop, dat U het mij niet euvel duidt, dat ik U over die „psychische" stoornissen (die U terecht achter mijn financieele débacle vermoedt) niet sprak. Intusschen hebt U wel in de eerste plaats het recht er méér van te weten.

Sta mij toe, dat ik van de „voorgeschiedenis" niet al te veei meer ophaal: U vindt die trouwens, hoewel zéér verzacht en geromantiseerd, in de reeds verschenen deelen van mijn „Feest, Ommegang". Mien en ik houden van elkaar, zóóveel, dat die liefde tot nog toe alle (ongeloof lijk groote!) moeilijkheden kon overwinnen. Het resultaat is, dat het bewustzijns-niveau waarop we elkaar kunnen „ontmoeten", waarop we elkaar verstaan en waar we dus een harmonie kunnen vinden, de laatste jaren zoo ontzaglijk veel grooter is geworden. Mag ik Mien in eenig opzicht een verwijt maken? Ik geloof het niet. Misschien zou er geen tweede zoo lief en dapper vrouwtje kunnen worden gevonden, die in dienst van de liefde (en van nog iets Anders, waarvoor ik op het oogenblik geen naam weet) zóóveel zou wijlen „leeren" en zóóveel zou willen verdragen.

Intusschen komen er in een dergelijken volgehouden strijd (in een z.g. „scheiding" gelóóf ik trouwens niet) oogenblikken, uren, dagen, nachten van vertwijfeling zóó ontzettend, dat ze alles omverwerpen en elke moreele (en financieele) orde totaal in de war sturen. Je mag dan tenslotte nog blij zijn, dat je niet de hand aan jezelf hebt geslagen.

O, ik bid U, schrikt U hiervan niet. Ik weet, dat God en Satan ons, bewuste naturen, zéér nabij zijn. Ik vermag hun beider Hand te herkennen, en ik w e e t, dat elk gehoor-geven aan Satan (aan het eigen, benepen egoïsme) een straf en boete

Sluiten