Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

94

HET STRAFBARE FEIT

ren ook op practische gronden voor ons strafrecht geboden, waar dit strafrechtelijke aansprakelijkheid aaneemt voor eenig gevolg, zonder dat te dien aanzien schuld of opzet behoeft te bestaan.

Men mag dus in het strafrecht niet zoo ver gaan; men mag de gelijkwaardigheid van de gezamenlijke voorwaarden niet aannemen. Ook al moet de theoretische juistheid worden erkend der stelling, dat een ontelbaar aantal antecedenten gezamenlijk de oorzaak moet worden genoemd van eenig gebeuren, brengt die erkenning nog niet mee, dat nu ook al die voorwaarden van gelijke waarde en beteekenis zouden zijn, zoodat elke voorwaarde afzonderlijk voor het strafrecht het karakter van oorzaak van dat gevolg zou mogen worden toegekend.

Voor het rechtskundig begrip „causaal verband" moet dus noodzakelijk naar een beperking gezocht worden, d.w.z. wil eenige handeling in het strafrecht oorzaak worden genoemd en grond opleveren voor strafrechtelijke aansprakelijkheid, dan zal iets meer gevorderd moeten worden dan hetgeen uit algemeen wetenschappelijk oogpunt het geval zou zijn geweest. De groote moeilijkheid is echter een algemeene formule te vinden, die voor die beperking een practisch bruikbaar richtsnoer geeft (zie voor de verschillende opvattingen blz. 93 noot 1).

't Beste kan ik me vereenigen met de door Prof. Simons gegeven omschrijving n.1., dat een bepaalde handeling slechts dan als oorzaak van eenig gevolg kan gelden, indien naar de algemeene regelen der menschelijke ervaring de mogelijkheid bestond, dat uit die handeling zich dat gevolg zou ontwikkelen; het komt er daarbij niet op aan of de dader het gevolg had kunnen of moeten voorzien, maar men zal zich in ieder afzonderlijk geval daarbij alleen de vraag hebben te stellen, of zoodanig gevolg in het algemeen in de maatschappelijke omgeving, waar de dader handelde, te voorzien was, daarbij rekening houdende met alle omstandigheden, die den zorgvuldigsten mensch bekend konden zijn of den dader zelf bekend waren.1) Werkt dus bij het ontstaan van eenig gevolg

*) Zie Simons I blz. 125.

Sluiten