Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

64

DE HERLEVING

der wetenschap veel tegenkanting ontmoette, omdat zij vreesden, dat de wetenschap te veel algemeen bezit zou worden terwijl zij de drukpers als een monsterachtige uitvinding van het barbaarsche Duitschland beschouwden. Zelfs nadat de gehate machine het volk in de schatten van de literatuur had doen deelen en het aldus in staat gesteld had, op het monopolie van de rijken inbreuk te maken, hield Frederigo van Urbino er nog dertig of veertig afschrijvers voor het overschrijven der manuscripten op na, terwijl Vespasiano da Bisticci over de hertogelijke bibliotheek vermeldt: „dat alle boeken met de pen geschreven waren, geen een gedrukt, maar dat zij daarom geen ongenade mochten vinden."

De geschiedenis van de oude drukkers in Italië vormt in de annalen van het humanisme een merkwaardig hoofdstuk. Daar het onmogelijk is, alles te behandelen, zullen wij de geschiedenis van de grootste drukkerij van Italië, die van de Aldine-drukkerij, in het kort bespreken.

De stichter hiervan was Teobaldo Manucci; hij verlatiniseerde, volgens de mode van dien tijd, zijn naam in Manutius en vanaf dien tijd wordt hij gewoonlijk Aldo Manuzio genoemd. Geboren in 145°, legde hij zich al vroeg op de studie van het Latijn en het Grieksch toe en was een tijdlang voogd in de familie van den Vorst van Carpi. Een van zijn pupillen, Alberto Pio, verschafte hem de middelen, het grootsche plan, dat hij zich gevormd had, uit te voeren, n.1. de heele Grieksche literatuur te laten drukken. Eenige Grieksche boeken hadden de pers reeds vroe-

Sluiten