Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

312

DE RENAISSANCE

datgene, wat in werkelijkheid het gewichtigste gedeelte van ons onderzoek is : de rol, door de klassieken in de evolutie van het drama der Renaissance gespeeld. Ik heb reeds de aandacht gevestigd op de dwaling, te meenen, dat dit drama geheel en al het gevolg was van de herleving der wetenschap. De mensch van de zestiende eeuw echter leerde in vele opzichten in de school van de oude schrijvers de grondslagen voor de structuur, en de invloeden van het humanisme waren daarom van buitengewoon gewicht bij den overgang der eerste proememingen tot de kunstvormen.

De comedies van Plautus en Terentius en de tragedies van Seneca, onderwerpen voor een ijverige studie voor hen, bij wie de belangstelling in de literatuur zuiver academisch was, werden zoo in de ontwikkeling van het publieke tooneel zaken van praktische waarde, eerst in Italië en daarna, deels direct, deels door navolging der Itahanen, in Frankrijk en Engeland. Maar, terwijl de beweging der klassieken over het algemeen tot een der voornaamste factoren in de geschiedenis van het drama der Renaissance moet gerekend worden, werkte deze invloed lang niet overal met dezelfde kracht. Dit bleek bijvoorbeeld in de comedie minder dan in de tragedie, immers in de comedie was de volksgeest krachtig, terwijl de tragedie bij haar wedergeboorte bijna geheel en al wetenschappelijk en navolging was. Terwijl de eerste Engelsche comedie „Roister Doister" door een schoolmeester geschreven werd voor zijn jongens, in plaats van de Latijnsche stukken, die toen in alle

Sluiten