Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3i6

DE RENAISSANCE

dat een man van vernuft en wetenschap in het Italiaansch moest schrijven, en dat hij daardoor zijn aanzien in de maatschappij niet verloor, was de invloed der klassieken nog zoo overheerschend, dat de Italiaansche groote mannen zich maar al te spoedig op het aankweeken van vorm en stijl toelegden, en een spoedig verval was hiervan het noodzakelijk gevolg.

In de groote hteratuur van de Fransche Renaissance, vanaf Marot en Rabelais aan den eenen kant tot Montaigne en Regnier aan den anderen, was de invloed der Renaissance geheel verschillend. In plaats dat de herleving der klassieken de pogingen voor het gebruik der eigen taal belemmerde, voedde zij het nationale streven en zette zij de individueele energie meer aan; in plaats dat zij den geest van slaafsche pedanterie uitbreidde, wekte zij op tot originaliteit. Hoewel men het verschil tusschen Itaüë en Frankrijk goed moet zien, valt dat tusschen deze beide landen en Engeland nog meer in het oog.

Om begrijpelijke redenen stond Frankrijk dichter dan Engeland bij de bronnen der Latijnsche cultuur. Het Engelsche temperament, de sociale toestanden, de krachtige, nationale geest en de ingewortelde voorhef de voor romantiek van dit ras vereenigden zich tegen het opdringen van een vreemden smaak.

Hoewel dus het humanisme de Engelsche Renaissance in haar geheele wezen doordrong, slaagde het classicisme, niettegenstaande verschülende pogingen, er niet in, een overheerschende positie te verkrijgen.

In Itaüë belette het den groei van een nationaal

Sluiten