Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als geest, maar als letter. En die letter heeft het leven ge* dood..».

— Het schoolsch Holland is een land van bordjes, formu* lieren, waarschuwingen, verzoeken, bedankingen, enz. Op een zekere „landelijke" plaats trof ik aan een kruispunt min* stens vijf borden aan, met omslachtige inhoud en dikwijls over iets onbelangrijks. Maar het kruispunt was een „ge* vaarlijke bocht" en de aandachtige lezer had dus ruim de tijd, om door de locale autobus doodgereden te worden. Al* dus leidt het praktische dikwijls niet tot het doel

— De Hollander is precies, stipt, nauwgezet, maar meer in het analytische en uitvoerige. Stiptheid bij hem is geenszins bondigheid. Daartoe ontbreekt de synthese.

— De Hollanders van een zekere „stand" voeren onder elkaar het „cliché*gesprek" m.a.w. zij drukken zich uit in overeengekomen formulieren, die door de wet*van*het*fat* soen vooraf bepaald zijn. Maar dikwijls zijn die gesprek* formulieren in se heerlijke woorden*manoeuvres!

— Het paedagogisch gebrek der Hollandsche kinderboeken? Dit schijnt mij het wijsneuzige, pedante, braafswijze van hun inhoud, waarbij de kinderen dezer „kinderverhaaltjes" aller* minst kinderen zijn, maar vroegsbewuste praat*popjes, die praten zooals de onderwijzeressschrijfster. Die kinderen geven zich al te goed rekenschap van hun daden

— De hoog*Hollander heeft zijn keurig „beschaafd" te her* zien: de spraak der G is ongeveer CH en Z klinkt als S; Choede Chod! So, ben je weer daar! De Vlamingen hebben een buitengewoon*zachte g*klank en de z blijft bij hen mild.

— Er bestaat een Hollandsche Natie*trots. Prollig chauvinis* me zooals overal elders. Het' vindt zich*zelf buitengewoon superieur op andere naties. Maar het ruimzicht is gering en

7

Sluiten