Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

18

naderen, en opeens wist hn, dat het Machteld was. H|j bleef zitten, bijna liggen in zijn diepen leunstoel en hij liet zich overstelpen door een vreugde, die geen politieke successen hem ooit hadden bereid. Het rijtuig vorderde langzaam, en zeker tien minuten duurde het, voordat het rollen der wielen en het strompelen der hoeven duidelijk hoorbaar werden. In dien tnd verstreek zijn vreugde: een angst had hem bevangen, want hij wist, dat jammer haar tot hem dreef.

Hij stond nu voor het zijraam en zag de beukenlaan af, die omboog naar den straatweg. De bocht was reeds in den schemer vervaagd en zoo was het een donker ding, dat hij aanvankelijk doemen zag en dat zich dan gaandeweg bepaalde tot een huurrijtuig en een oud paard. Hij bleef staan, geband. Op eens kletsten de hoeven luider; het voertuig rolde nu op de steenen, waarmede het laatste gedeelte der laan geplaveid was. Hij wachtte, totdat hij in het donker van het rijtuig de bleeke vlek van haar gezicht kon zien, maar vergeefs wachtte hij het bewegen van een kleinere vlek, die een hand zou moeten znn. Dan stortte hij zich op de elektrische schel, waarop hn drukte, totdat de knecht verscheen.

— Openmaken, onmiddellijk, er is bezoek

beval hij op een toon van de heftigste terecht-

Sluiten