Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

287

de zwaarmoedige tonen over het doode water en in de laatste stralen der zon schenen de warrelvluchten der muggen gouden netten, die door een geheimen wind bewogen werden en aan de takken der machtige kastanjes waren opgehangen.

Opeens stopte de wagen voor een huis, dat grauw van aanzien was als alle grachthuizen, maar onbewoond en dat in tegenstdling met schier alle een naam voerde in zijn eeuwenoude pui: Die Roosse. Grootvader en Peter stapten uit, door een vreemden man gevolgd, die een vischboer kon zijn, want overscliilferd met schubben was zijn morsige en glimmende dracht. Zwijgend beklommen zij de dertien stoeptreden en de vischboer, ijverig en dienstvaardig, opende het weerbarstig knarsend slot van het huis, waarin Floris Roelof Scanderbergh geboren was.

De jaren gingen voorbij en alleen met een friesche huishoudster bewoonde Peter dit oude huis, dat Grootvader voor hem gekocht had en waarin alle dingen dezelfde gebleven waren; de monumentale pomp in de keuken, waarheen men langs een donkere wenteltrap daalde, en die, door een zwengel met koperen knop gedreven, het water braakte in den zwarten gootsteen; de steile ladder, die voerde naar de vliering, waar oudtijds

Sluiten