Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„As ie nog een woord zeit!" dreigde Koert, z'n gemanikuurde hand opheffend.

Dat had-ie nog nooit gedaan — nog nooit — en daar had-ie dadelijk spijt van, maar Friedel hield't vuurtje warm. Die zei dat ze niet in 'r eigen land, en niet in Holland, zoo'n nest-van-'n-kind had gezien, dat tegen 'n grooten broer 'n mond opzette, waar je van scnr ok....

Jo, niet in z'n sas, omdat Koert z'n woord niet had gehouen, en erg ondersteboven door 'n brief uit de Strafgevangenis, hoorde 't eerst 't ontzettende nieuws uit't kinder-plappermondje, dat Friedel de tien nagels, alle tien, geknipt en gesnejen had — en Jo trok over z'n bril'n snoet of-ie 't net zoo vies vond as zij. Toen kwam tante Toos an de beurt, die van de kraamvrouw met de gezonde tweeling, naar de waarzegster „in handlezing en helderziende" geweest was, en daar dingen om van te huiveren van Kobus, die kennis an 'n zwart meissie zou krijgen, gehoord had.

„Tante, Koert het z'n nagels door Friedel laten knippen, en ze het 'n half ons pepermunt op vijf na opgezogen!"

„Heb jij, groote lummel, daar hulp voor noodig?" vroeg tante, die 't Duitsche meisje soms niet voor 'r oogen geteekend kon zien.

Kobus, die 't effen later hoorde, zee niks. Die keek alleen of-ie de duvel in had en dee of-ie Friedel niet zag.

„Wat most je dat an iedereen dadelijk overklessen?" babbelde de jongen, toen-ie 'r als van

91

Sluiten