Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

greep-ie waarom J o in 't water was geloopen, waarom de sul-van-'n-jongen bang voor z'n vader geweest was, niks van 't lekkers, niks van de kedoos had motten hebben. JVlet dat uitschot, dat door de recherche gehaald werd, had-ie aan een tafel gezeten. Die z n sigaren had-ie gerookt, 'r Lag nog n eind op den schotel van z'n kom. Die z'n stinkenden grijns had-ie opgelet, as de gluuperige koloogen an de bloote hals en de half-naakte schoeren van zijn meisje hingen. Die was vertroeteld geworden, met allemaal lievigheidjes in de watten gelegd, terwijl hij as 'n otter voor de glas-ovens zweette. In Heerlen had-ie onder den grond met 't grootste gespuis uit 't buitenland gewerkt, dieven en bekkensnijjers, die God weet wat op d'r kerfstok hadden, omdat ze d'r eigen land niet meer binnen mochten, maar daar had-ie als jonge jongen glad maling an gehad, 'r AVas 'r niet een bij

5eweest, die van z'n hart 'n moordkuil maakte, ^e zei „Glück Auf!" in 't donker tegen 'n gewezen vagebond, landlooper of overtuigd christen. Ze wurmden allemaal voor d'r dagelij ksch brood, en ze hielden d'r bek niet — ze biechtten benejen d'r hebben en houen — ze logen je niet vuil voor, dat ze 'n reis om de wereld met 'n zeilschip hadden gemaakt, en daardoor d'r zoon an z'n lot

hadden motten overlaten

Was Kob us niet door n zieke lijk-b roeiende ;aloerschheid bij z'n strot gegrepen, dan zou-ie 't geval naar menschelijke berekening niet zoo fel hebben doorworsteld. Hij zag zichzelf met de bloote

188

Sluiten