Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'r door z'n zure gestel nog ouwer as je vader uit.... Ik had tienmaal liever n dochter gehad".

Nou was ze 'r, en terwijl ze 't treurig beeld van den verdorven zoon, den zich voor niks moeilijkmakenden, uit z'n evenwicht van pijpjes-kluivenden geslagen, geduldigen Kobus, opzettelijk vervalschte, had ze 'r al dadelijk spijt van — maar ze kon 'm niet missen — en voor dat 't mooie vrouw-kind bij haar over de vloer was gekomen, had je met 't karretje van je eigen huishouen nooit last of moeite gehad

„Als u als moeder, die hem zooveel langer kent, dat zegt," babbelde Friedel mee: „zal het wel zoo

zijn Maar iek viend hem een aardig en hef

mensch.... En met gedoeld bereikt men juist bij zoo iemand een heele boel...."

„Een aardig en hef mensch!" viel tante Toos gemelijk uit: „en geduld! Ik heb meer as zeven

en dertig jaar geduld met 'm gehad " — ze jokte

'r tien jaar bij, en ze kon dat doen, omdat Kobus 'r door 't glasblazen, door z'n ouwehjk-vermoeide gezicht en den kalen knikker inderdaad veel ouwer uit-zag —: „ik heb 'm gesoebat mee na de kerk te gaan, z'n plichten waar te nemen, en teminste dat voor me over te hebben, maar nee! 'r Is geen ondankbaarder tuig as kinderen, en as de vrouw, die ooit zinnigheid in 'm krijgt, zich op den dag van 'r trouwen met 'n steen an 'r nek verdrinkt, kiest ze de wijste partij

Toen spraken ze verder over ditjes en datjes langs mekaar heen — Friedel, die altijd wat an

1%

Sluiten