Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te draaien, merakel van 'n kind, dan ha-je je mond open motten doen, vóór je an tafel kwam! 't Bennen geen manieren, om middenin van tafel op te staan!.... Toe maar, prinses, jij groeit god-beter voor de galg op!.... Ik zou d'r in stikken! Gun je 'n ander niks/ En de korsten opeten!.... Zit jij weer met je zuurkool te kieskauwen, Siegfried?.... Geef je nog brutale bekken toe, doerak van 'n

jongen? ölik door, lastig leugen-merakel! En

as ;e 't lef het 'r balletjes van te draaien, en ze an de poes te geven, krijg je op je falie!.... Ik werk me kapot, en jullie behandelen mijn as oud vuil...."

Toen was 'r iemand an de deur, hield 't stemmetje, dat zoo Sprak als tante de laatste maanden in 'r prikkelbaarheid gesproken en gesnauwd had, op. 2>e zee benejen enkel nog tegen Boudewijn, de Prinses en Siegfried, om na 't eten te danken, en babbelde toen als 'n ratel met den melkboer, an wien ze vertelde, dat tante en Koert lekkerfijn in bed leeën, dat ze gister Jo in 'n kissie in den grond had zien zakken, dat ze zelf eieren gekookt had, en dat-ie 'r geen verzuurd beugelflesschie most geven, want dat-ie 't anders morgen vroeg weer terug kreeg. De bedrijvige voetjes klonken als castagnetten door 't huisje, terwijl ze den boel afruimde, en in de keuken de borden en koppen 'n beurt met soda en zeep gaf, zooas ze in geen jaren hadden gehad. An den groentenboer zee ze, dat 'r niks noodig was, dat 'r aardappelen zat waren, en toch kreeg ze 'n appel kedoo, dien ze onder 't werk met schil en al opat. As 'r 'n

222

Sluiten