Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daarbij een treffende gelijkenis, waarin bet volle karakter van den persoon als het ware op een betooverende wijze bij de wezenstrekken werd uitgedrukt".

School heeft ook Hodges niet gemaakt, maar het lijkt toch niet onwaarschijnlijk dat enkelen zijner tijdgenooten, van wie Cornelis Kruseman zijn leerling is geweest, althans iets van zijn invloed hebben ondergaan.

Met die tijdgenooten overgaande naar de 19e eeuw verdient het eerst te worden vermeld Jan Willem Pieneman.

Het is niet doenlijk in een kort overzicht, waartoe dit bestek mij bindt, aan alle schilders van de verschillende stroomingen, van welke de beschouwing nu volgen gaat, recht te doen wedervaren. Het bestek binnen hetwelk deze stroomingen moeten worden behandeld laat slechts toe deze even te karakteriseeren en alleen de kopstukken te belichten.

Aan het hoofd van de groep der figuurschilders, voortgekomen uit de neo-classieke beginselen van David, Gros en Girodet, staat Jan Willem Pieneman. Deze neo-classieke beginselen, ofschoon leidend tot een starre kunst, hebben toch een einde gemaakt aan het classicisme der 18e eeuw en een zelfstandige kunst in het leven geroepen, waarvan aan Pieneman de eer toekomt er den grondslag van te hebben gelegd.

De dichter J. J. L. ten Kate, in zijn rede „Hulde aan de nagedachtenis van Nicolaas Pieneman", herinnert dan ook aan het woord dat na den dood van diens vader en leermeester Jan Willem Pieneman is gesproken: „Zijn naam blijft voor ons die van de wederopbloeiïng van de Nederlandsche schilderschool".

Dat Nicolaas Pieneman grooter eer genoot dan zijn vader, zal voor een groot deel ook wel het gevolg zijn geweest van de bijzondere gunst, welke deze genoot van de Koninklijke Familie, waarvan hij talrijke portretten vervaardigde. Zeker spreekt er overdrijving uit het levensbericht door Kramm, waar deze spreekt van „het schitterend talent van den gevierden ridderlijken kunstschilder, Nicolaas Pieneman, die door zoovele roemrijke kunstgewrochten een Europeeschen roem heeft behaald".

Vermelding verdienen nog, als vertegenwoordigers van . deze groep, de reeds eerder genoemde Cornelis Kruseman en diens leerlingen Jan Adam Kruseman, die met Tétar van 140

Sluiten