Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32

De groote Azië-kenner Rockhill1) verklaart den tegenzin der Chineesche regeerders om het Westersche standpunt in te nemen uit de omstandigheid, dat in Oostelijke landen een Ambassadeur slechts is een boodschapper van zijn vorst; hij vertegenwoordigt zijn meester niet en de eer, welke hem persoonlijk bewezen wordt, is gering vergeleken bij den eerbied, die betoond wordt aan den brief, welken hij draagt. „It is not surprising" — zoo zegt hij verder — „to find that throughout the history of the intercourse „of the West with the East, there should have been constant „misunderstanding on the part of the Orientals as to the intention „of the princes whose ambassadors they were receiving, and the „duties of the envoys themselves, espeeially in regard to pervorming the prostrations prescribed by Oriental etiquette, but which „for centuries past had been reserved in Europe for the divinity „alone".

Het strijdpunt van het recht van legatie {jus legationis) werd in ons verdrag (Art. 1) in de volgende woorden opgelost; „Zijne „Majesteit de Koning der Nederlanden kan een gezant, gevol„machtigde of een ander diplomatiek agent benoemen, om zich „in China te doen vertegenwoordigen en het opzigt te houden „over Nederlandsche belangen". Wat consulaire vertegenwoordiging betreft voegt dit artikel hieraan toe, dat Zijne Majesteit kan „voorts „in al de bij dit tractaat voor den Nederlandschen handel open„gestelde havens in het Chineesche rijk, consuls, vice-consuls of „consulaire agenten aanstellen, tot besturing en bescherming zijner „onderdanen". Ofschoon hiermede het recht van vertegenwoordiging erkend was, heeft het nog tot 1873 geduurd — zooals wij reeds in hoofdstuk I vermeld hebben — alvorens de vreemde gezanten ter audiëntie bij den Keizer toegelaten werden volgens de etiquette en het ceremonieel in Europa gebruikelijk. Deze materie werd ten slotte op bevredigende wijze geregeld in het internationale Protocol (September 1901), waarvan artikel 7°, annex No. 19, luidt: „En un „mot, le cérémonial adopté par la Chine a 1'égard des Représentants „Etrangers ne pourra être, en aucun cas, différent, de celui qui „résulte d'une parfaite égalité entre les pays concernés et la Chine, „sans aucune perte de prestige de part et d'autre". 2) Dit protocol verleent tevens aan de buitenlandsche gezanten het recht om te

1) W. W. Rockhill, Diplomatic Misaions to the court of China, American Historical Review, Vol. II, 1896/97, blz. 427 en 627.

2) Treaties, Conventions, etc. I, blz. 341.

Sluiten