Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

79

alleen toegepast op staatshoofden en hunne vertegenwoordigers, maar ook op hun gevolg en eigendommen, oorlogsbodems en gewapende troepenmachten, welke zich buiten hun land ophielden, welke allen, ofschoon tijdelijk in het buitenland verblijf houdende, door een wettelijke fictie geacht werden als zich nog bevindende binnen het rechtsgebied van het eigen land. De Martens 2) schrijft hierover „L'Ensemble des immunités, dont jouissent les agents „diplomatiques est désigné par le mot: „exterritorialité". Par cette „fiction on suppose, que le ministre quoique résidant actuellement „en pays étranger, demeure encore sur le territoire de son propre „souverain". Wheaton s) voegt hier nog aan toe —, en dit is van belang, wanneer wjj later de toestanden in China zullen behandelen —, dat „this fiction of extra-territoriality could not be „erected and supported against the will of the sovereign of the „territory. He is supposed to consent to it."

Het ligt buiten het bestek van deze studie om hier verder in bnzonderheden de ontwikkeling van het exterritorialiteitsbegrip na te gaan. Wij merken slechts op dat, terwijl in den beginne het beginsel der exterritorialiteit beperkt was tot de categorieën hierboven genoemd, het later een veel ruimere toepassing vond door gewoonte of wel door verdragen, in landen, gewoonlijk Mohamedaansche of heidensche, (pays hors chrétienté), waar de overheid verondersteld was niet competent te zijn de rechtsmacht uit te oefenen over vreemdelingen, onderdanen van Christelijke Staten, die in het land hun verblijf hadden. Féraud-Giraud 4) beschrijft dezen toestand met de volgende woorden: „Lorsqu'il existe entre „duex peuples une trés grande différence sous le rapport de la „religion, des moeurs, des lois et des coutumes, des rapports durables „et suivis ne sont possibles qu'autant que celui de ces peuples, „que son activité attire sur le territoire de 1'autre, y trouve des „garanties exceptionnelles, sans lesquelles il n'existe aucune sécurité „pour les personnes ni pour les biens." Onder de „garanties exceptionelles" noodzakelijk om de veiligheid van personen en hunne bezittingen te verzekeren, neemt wel een eerste plaats in de onafhankelijkheid van de locale rechtspraak, die den vreemdeling

1) Oppenheim, Vol. I, § 144.

2) Ch. de Martens, Guide Diplomatique, 5 ed. blz. 89.

8) Wheaton, Elements of International Law, 8 ed, § 98. 4) Féraud-Giraud, De la jurisdiction francaise dans les Echelles du Levant et de Barbarie, (Paris, 1866,) Tome I, blz. 29.

Sluiten