Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

98

winning, die heer zou wel eens.... reiziger in vijgen, hout of ansjovis kunnen zijn. Italiaansch échter is de taal van hem, die zich voor kunst interesseert en Dante leest, twee fraaie en nog niet geheel gevulgariseerde distinctieven!

Tot de op dit gebied gangbare vanzelfsprekendheden behoort ook dit, dat men altijd aan een boek in het „oorspronkelijke" veel meer heeft dan aan een vertaling, zoodat dus de talenkennis van den beschaafde zijn geestelijken ondergrond niet missen zóu. In het bijzonder wat het Grieksch betreft, drukt men zich al heel kras uit, en heet het, dat „een regel Homerus meer waard is dan de allerbeste vertaling". De huidige heete strijd voor het behoud van het Grieksch is op dit axioma gebaseerd. In een volgend hoofdstuk zal de houdbaarheid van die uitspraak worden onderzocht, voorloopig alleen de oprechtheid. Meent men dit werkelijk of speelt.' ook hier de kastedrift zijn zinsverbijsterende en oordeelbedervende rol?

Haal een uitspraak van Plato aan, en de „klassiek-gevormde" zet oogen als tafelborden en vraagt u met zoetsappige minachting, waar ge Grieksch hebt geleerd. Erken dat gij het citaat aan een vertaling van Schleiermacher ontleende, en tien tegen een dat hij u onthaalt op de ribambelle over de onmisbaarheid van het „oorspronkelijke" en over de onmogelijkheid, om Plato uit een vertaling te beoordeelen. Vijf minuten later keuvelt de man gezellig met u over Tolstoi en Ibsen en bemerkt dan niet eens dat hij over vertalingen spreekt. Het argument vervalt automatisch, zoodra het kennen der „oorspronkelijke taal" geen kastedistinctief meer is, zoodra de beweegredenen, de kastedrift, zich dus niet langer laat gelden. En dan blijkt tegelijk, wat prullige vertalingen die kieskeurige menschen slikken voor zoete koek, en wat ze ten beste geven in hun eigen taal. Alles draait om „de" Drie (moderne) en „de" Twee (klassieke) talen en te hartstochtelijker verdedigt men de Twee — inderdaad een der laatste kastebolwerken nu de Drie gemeengoed zijn geworden. Hoe zeer dit alles waar is, blijkt uit de neiging, om in

Sluiten