Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

132

volkseigen zich zoo volmaakt aanpassende taal, die we toch vooral tegen uitheemsche invloeden beveiligen moeten. De kroon op dit alles is het woord Taaiplastiek, een gloednieuwe uitvinding, een dier woorden, waarmee men een paar uur in volkomen stilte alleen moet zijn, om er den immensen nonsens van uit te meten. „Taaiplastiek" kon door Klaasje van der Gracht zijn

uitgedacht het beduidt niets en kan niéts beduiden.

Want het beeldend vermogen wortelt in den geest en niet in de taal, een beeld, een beeldsprakig woord kan derhalve een zonde tegen logica of esthetica zijn, maar Taalplastiek is enkel een dier vele, domme wauwels, die desalniettemin de massa imponeeren, als die vele andere kwakzalverijen, door des kwakzalvers zelfgenoegzaamheid, te grooter, waar hij zelf zijn voornaamste dupe is. Zullen we dan, als dat de bedoeling mocht zijn, het onlogische, inconsequente, onsamenhangende uitwerpen, „raisonnement" en „analogie" in eere herstellen? Dit ware taalzuivering. Of de dominee zal „pastor" heeten of zijn huis niet langer pastorie. Daar de herbergier over zijn „gasten" en de geneesheer over zijn „zieken" spreekt, zullen we niet een ziekenhuis, maar een herberg een „gasthuis" noemen. We heeten te veel eten „zich overeten", te veel werken „zich overwerken", dus zal te veel slapen voortaan „zich overslapen" heeten. Als we niet mogen zeggen „het geeft soep", mogen we ook niet meer zeggen „het geeft niemendal". Als een fabriek niet mag „stilliggen", dan mogen huizen ook niet aan het water liggen. Of kok en kokkin, of keukenjongen en keukenmeisje. Maar zoo bedoelt de taairidder het niet. Zijn „methode" is die van Spinoza's vriend: „Ik houd mij aan de Rede, totdat de Rede in strijd komt met de Schrift", de methode der zwakken en dommen en oneerlijken. Is er aan een eigen woord een schijn van gegronde voorkeur te geven, dan beroept hij zich daarop, zou echter het uitheemsche woord die voorkeur verdienen, dan wordt het afgewezen.... omdat het uitheemsch is. Het knoeierigst opportunisme. „Opblazen" heet kinderachtig, maar kan het niet zijn, of „to blow up" zou in het Engelsch ook kinderach-

Sluiten