Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

240

noemde een Normandiër een Gelderschman en liet hem dan ook maar Geldersch spreken. Op het schutblad kwam te staan: „Naar het Fransch". Algemeen wordt nu wel gevoeld, dat het zoo niet gaat. Het afwijkende en opvallende van dialect maakt het zoo gewenschte ecarteeren tot een onmogelijkheid, het associeert zich noodzakelijk met een bepaalde streek van dit land en wekt dus de dwaze voorstelling dat die Engelschen in de Betuwe wonen! Het middel, om hieraan tegemoet te komen, is het vermijden van elk bestaand dialect, men fabriceert zich voor de gelegenheid een fantasiedialect en gebruikt dat zoo spaarzaam mogelijk. Dezelfde moeilijkheid doet zich voor met spraakeigenaardigheden, die in het uitheemsche op iets anders wijzen dan hier. Zoo het weglaten van de h, waarmee de Engelsche auteur den stads-plebejer karakteriseert, doch dat in Holland alleen boeren uit bepaalde streken eigen is. Persoonsnamen en plaatsnamen moeten niet vertaald worden, ze zouden zich als Hollandsch veel meer opdringen, veel minder gemakkelijk laten ecarteeren. Titels, waarmee personen worden aangesproken zullen ook meestal onveranderd moeten worden overgenomen —■, men moet Freiherr niet door Jonkheer vertalen, dat is veel te modern Hollandsch. „Comte", „Duc" of „Duke", „Marquis" en „Earl" kunnen daarentegen vrijelijk vertaald worden. Graaf, hertog en markies hebben immers hetzelfde neutrale, klassieke karakter, jonkheer juist alleen niet. Daar de Amerikanen en Engelschen en ook al wel Franschen meer en meer het Hollandsche „Mijnheer" („Mynheer," zooals het bij hen heet) onvertaald overnemen, juist om Holland te karakteriseeren, doet men beter, het in vertalingen te mijden en door het wel is waar stijve, maar neutrale „de heer" te vervangen. Men kan den buitenlander toch geen titel aanplakken, die in zijn oog juist Holland karakteriseert. Voor „Mevrouw" geldt dit niet. „Lord" en „Sir" dienen wel onvertaald te worden overgenomen, ze hebben in het Hollandsch geen equivalent en doen niet meer als Engelsch aan dan de plaatsnamen. Aanspraak-vormen moet men eenvoudig vervangen door die welke in Hol-

Sluiten