Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NEGENDE HOOFDSTUK. Opbrengst en Normaal Rente.

Effecten dienen tot belegging. Van een belegging verwacht men hetzij een min of meer geregeld inkomen, hetzij een grootere slotuitkeering dan de oorspronkelijk belegde som. Het inkomen toch, uitzonderingen daargelaten, is doel van de belegging. Terecht noemt Sereno S. Pratt de beurs de plaats waar inkomens verhandeld worden.

Velen leiden de beurswaarde van een fonds mechanisch af van het inkomen, hetwelk dat fonds afwerpt. Noch de vermogenswaarde, noch de netto winst zijn voor hen factoren waaraan veel aandacht gewijd wordt. Het is het uitgekeerde dividend, dat doorslaggevend is voor de waarde van effecten.

Zoo schrijft Brackel, *) , omdat de koersen der aandeelen

in verreweg de meeste gevallen zich geheel richten naar de uitgekeerde dividenden".

Evenzoo moeten de noteeringen van obligaties beheerscht worden door de opbrengst van de coupon en de mathematisch te berekenen waarde van de aflossingskans, dus tot op zekere hoogte door hare statische waarde. Deze opbrengst, gekapitaliseerd tot een zekeren rentevoet, levert de waarde van het effect op. De rentevoet, waarmede gekapitaliseerd wordt, hangt van twee factoren af, n.1. van de normaal rente en van het risico.

De hoeveelheid kapitaal, die belegging zoekt in effecten en de hoeveelheid kapitaal, die in den vorm van effecten wordt gevraagd, houden elkander in evenwicht op een zeker equatiepunt. Hier ligt de zuivere kapitaalhuur. Iedere debiteur moet al naar gelang zijn soliditeit kleiner is, een hoogere rente dan deze betalen. De rentevoet, tot welken men de opbrengst van een effect kapitaliseert, hangt dus mede af van de soliditeit van den debiteur.

Volgens velen is het de bedrijfsgroep, die den rentevoet voor

') Dividend-politiek, blz. 31.

Sluiten