Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

131

mogelijk. In de eerste plaats kan men — op het voetspoor van de Duitsche literatuur en rechtspraak — ook dit V. A. beschouwen als een uitaoodiging tot het doen van een onherroepehjke offerte, mits men daaraan toevoegt, dat zwijgen op de offerte hier altijd geldt als acceptatie. Maar juist uit die toevoeging bhjkt, dat we hier nog minder dan in het zooeven besproken geval met een geheel onverbindende verklaring te doen hebben. Bij een gewone U. T. O. behoeft de uitnoodiger nooit bevreesd te zijn, dat zijn niet-antwoorden als toestenuning zal worden uitgelegd. Rust dus op den „aanbieder" een bepaalde „Erklaiungslast", dan is daar tevens mee gezegd, dat diens véWdaring meer is dan een simpele U. T. O.

Ook kan men dit soort V. A. — in navolging van eenige Duitsche vonnissen — van den kant van het aanbod zien te benaderen. „Benaderen" zeg ik, want dat hier geen gewone verkoopsofferte aanwezig is, volgt uit de olftstandigheid, dat de aanbieder ook na de acceptatie de reeds tot stand gekomen overeenkomst kan teniet doen, en wel geheel willekeurig. Wil men zulk een V. A. dus als „aanbod" omschrijven, dan moet men spreken van een aanbod onder de ontbindende voorwaarde „nisi nólUero". De gebondenheid van de wederpartij is dan niet een gebondenheid uit eenzijdige wilsverklaring, maar uit contract; de overeenkomst komt direct door de verklaring van de wederpartij tot stand.

Of we in een bepaald geval het V. A. als uitnoodiging tot het doen van een onherroepelijke offerte dan wel als aanbod onder ontbindende voorwaarde hebben te beschouwen, hangt in de eerste plaats af van de bedoeling van partijen. De vraag is: wilde de aanbieder reeds door de verklaring van de wederpartij (in beginsel) gebonden zijn of niet? Maar in het algemeen zullen partijen hieromtrent geen bepaalde bedoeling koesteren; de verkooper bekommert zich minder om de juridische constructie van het geval als wel om het praktisch resultaat, dat hij zijn aanbod nog na de ontvangst van de acceptatie kan terugnemen. In den regel zal men dus het V. A. zoowel op de eene als op de andere manier kunnen opvatten. Er is echter een belangrijk praktisch verschil. Beschouwt men het V. A. als U. T. O., dan heeft de wederpartij, ingeval de

Sluiten