Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BRUCKNER

Een groot verdriet in 't ernstige profiel Dat neerwaarts kijkt, en machtelooze handen. Maar als hij riep, dan daverden de landen En was 't alsof een vuist op aarde viel.

Van vuur zwelt reeds de berg, de sterren branden Waar vinden wij een schaduw, een asyl, Een nacht, teeder en breed, waarin de ziel

Haar open vleugels niet zengt aan de wanden? —

16

Sluiten