Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

170

OORSPRONKELIJKE WERKEN

roman Branding — Open Zee, ofschoon deze bundel veel behoorlijker is dan het voorgaande, moet hij toch zeker voorbehouden blijven.

WITTE (H.)

Op den Terpenberck, de eene vriend kaapt het meisje weg van zijn vriend. Als de twee laatste dood zijn, trouwt hij eene vondelinge, die een kind blijkt te zijn van den ouden vriend. Onsmakelijke poespas.

WITMOND-BERKHOUT (A. C.) werd geboren te Amsterdam in 1870, overleed in 1899. Zij schreef meest meisjesboeken onder den naam Tine van Berken en Anna Koubert. En zij deed dat met veel talent.

De titels zijn: Een Klaverblad van Vier — De Familie Berewoud (Berewoutjes) — De Dochter van den Generaal — Mijn Zusters en Ik — Een Klaverblad van Vier — Rudi Willenborg — Hans en Hanna - Kruidje-roerme-niet — Op Kostschool en Thuis -— Mooie Bruno — De Booze Stiefmoeder — De Oudste — Afer z'n Drieën — Ons Zonnetje. Onder den naam Anna Koubert had zij geschreven Moeder Wassink en ontving op haar sterfbed de tijding dat deze novelle door Elzevier in een wedstrijd was bekroond.

Meer voor oudere lezers zijn Confetti en Een Scheepje zonder Roer. Zij was redactrice van het meisjesblad „Lente". Haar werken ademen een christendom ■ boven geloofsverdeeldheid, en zijn rein en onberispelijk.

■WOESTIJNE (Karei Peter Edward Maria van de) geboren te Gent in 1878, studeerde philologie en werd hoogleeraar in zijn geboortestad. Als schrijver staat hij als een „aristocratische eenling", heeft men gezegd, en als men bedoelt dat hij zijn gedachten hult in voorname, verfijnde woorden en vormen, en ze neerzet in het mystiek-halfdonker eener deftige kamer, die maar weinigen mogen binnentreden, heeft men gelijk. Vermeylen zegt: hij „is de dichter van de moderne psyche in haar uiterste ontwikkeling; en hare samengesteldheid, hare tegenstrijdigheden zijn het, waarvan zijn werk de resonantie uitbreidt.

Bij hem vooreerst het paroxysme van haar voelen en streven: de zonen van een overoude beschaving dragen in zich de erfenis van veel eeuwen, hun zenuwen en hun geest hebben zich verscherpt tot het ziekelijke toe, de vermogens van hun ziel zich meer en meer gesplitst en verfijnd, de gewaarwording dringt

Sluiten