Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

diner allen zich aan één kant varf het dek verzameld hadden, om naar de lichten van Port Said te kijken en over het watervlak te speuren, of er nog nergens snel puffend een motorbootje naderde met den dokter en de autoriteiten voor de passencontrole aan boord.

„Ze laten ons eenvoudig stikken," jammerde het verwende singkeh; „ze zitten lekker aan hun kerstdiner au sein de la familie en ze vinden, dat wij net zoo goed op 't schip kunnen blijven rondhangen."

„Maar ik wou toch wel verschrikkelijk graag

onze eerste Oostersche stad," zei het blonde meisje een beetje opgewonden en ze scheen voor een oogenblik den vredigen Kerstmis thuis te vergeten, om de lokstem van dit nieuwe avontuur. Ze had haar kleine, witte hoedje met lang afhangende linten al op om toch vooral geen minuut te laat te zijn en de zakenman, die haar nog nooit zoo had gezien, dacht een beetje grimmig, dat die geurmaker daar in Batavia wel een erg geschikte baas mocht wezen, wilde hij zoo'n ongerept stukje geboortegrond werkelijk waard zijn. En hij schoof den administrateur, die blijkbaar op hetzelfde thema stond te borduren en al een paar minuten geen oog van haar af had, met een duw van zgn schouder in een andere richting.

Na een wacht, die zóó lang duurde, dat men, lachend en pratend en met de kinderen spelend, van tijd tot tjjd vergat, waarom men daar eigenlijk allemaal zoo samengeschoold stond, waren de formaliteiten vervuld en begon men naar de

8

Sluiten