Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan het verlangen, dat als een pop uit zijn omhulsel gebroken, vleugels, aangeschoten had om hem tegemoet te vliegen; en als ze heel scherp luisterde, was het of er klanken naar haar toe golfden, of ze eindelijk, eindelijk zijn stem weer hoorde, zijn eigen stem) Ze kon zijn klacht verstaan, in haar eigen hart had de klacht zich neergelegd, zoodat ze maar naar zichzelf behoefde te luisteren om te begrijpen. Dan moest ze dus héél dicht bij de gevangenispoort zijn, heel dicht bij zijn bevrijding.

De zómer was wel voorbij, maar de herfst had een kleurenbloei, zooals de zomer niet kende, kleuren zoo diep als een vuurvlam, als het hemelblauw in den zomer, als een wintersterrennacht.

lederen morgen als ze opstond en uit haar venster keek, dacht ze: „Vandaag zou het wel kunnen gebeuren 1 Iets van deze heerlijkheid moet hij nog kunnen zien, want zooals nu is het nog nooit geweest 1"

De kastanjes in den voortuin beurden hun broze, gouden bladerkronen uit den nevel, en van heester tot heester waren ragfijne zilveren hangende bruggen gespannen. In de heesters zaten groote bladerplukken ah vreemde, bonte vogels in den mist, en als de zon doorkwam, zag je dat het goud van de kastanjekronen al doorzichtiger en het bladerkleed op den grond al dichter geworden was.

De dahlia's bloeiden. Ze bloeiden eigenlijk al lang, maar voor haar bloeiden ze pas wezenlijk als ze hun trotsche voeten op een kleurig kleed konden zetten en een groot stuk open heuvel boven zich hadden, om hun stralende hoofden heen te heffen, haar lievelingen, de dahlia's.

Als ze uit het raam van Rob's kamer keek, zag ze de schemering van het dennenbosch in zijn bleekgouden berkensingeltje op zij van hun huis, en een

8

Sluiten