Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 10 —

van te groote hoeveelheden wijn, bier of likeur, enz. Ook kan 't voorkomen, dat een man reeds langen tijd met een vrouw samenleeft, die hij voor gezond houdt, maar die hem bij een coitus (geslachtelijke gemeenschap), kort na de maandelijksche ongesteldheid, een druiper bezorgt. In dit geval was de vrouw draagster van gonokokken, die haar niet hinderen, maar door de menstruatie tot grooter virulentie gebracht, in staat waren den man te infecteeren. Minder algemeen voorkomend is 't geval, dat twee in concubinaat levende menschen, hoewel beide met gonokokken geïnfecteerd, geen verschijnselen merken, die op een druiper wijzen, daar bij beiden een relatieve ongevoeligheid voor deze bacteriën is opgetreden. Komt echter een „Dritte im Bunde", dan loopt deze een druiper op en is natuurlijk heel verwonderd, dat dit mogelijk is. We begrijpen nu echter, hoe dit kan.

Het is nog een veel verbreide meening, dat alleen een etterige afscheiding uit 't urinekanaal gevaarlijk is en daarom de aandacht verdient en wanneer dit verschijnsel verdwenen is, die ziekte ook genezen is. Dit is èene groote dwaling; hoe dikwijls toch ziet de specialist in zijn praktijk de gevallen, waar de patiënt meent genezen te zijn, maar waar bij nauwkeurig onderzoek, hoewel met groote moeite en dan nog in geringe mate, wat vocht uit 't urinekanaal te drukken is, vooral 's morgens, wanneer 't dus lang geleden is, dat 't laatst geurineerd werd. In de urine vindt men dan dunnere of dikkere süjmdraden, vezeltjes, soms ook stukjes, waarin heel vaak nog gonokokken zijn aan te toonen. Worden deze bij een coitus in het vrouwelijk geslachts-apparaat gebracht, meegesleept door het zaad, dan kunnen ze daar hunne verschrikkelijke verwoestingen gaan beginnen- Ook zijn deze vezeltjes en draadjes de uitdrukking van een gering ontstekingsproces in het urinekanaal, dat steeds blijft woekeren en maanden.

Sluiten