is toegevoegd aan uw favorieten.

Schets van het Nederlandsche burgerlijk procesrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

juist de bepalingen omtrent huwelijk, minderjarigheid en voogdij, verplichting voor den verwekker tegenover zijne natuurlijke kinderen, die vele bepalingen van formeel recht bevatten, en de bepalingen over bewijsrecht en bewijskracht die in het laatste boek van het Burgerlijk Wetboek een plaats hebben gevonden, zooals de heele stof van dit zg. materieel procesrecht bij de Romeinen als onderdeel van het burgerlijk recht beschouwd werd. Dat het Romeinsch recht de grondbeginselen heeft opgeleverd voor het civiele recht, zooals het via het Fransche wetboek in 1838 in ons Burgerlijk Wetboek is vastgelegd, mag als bekend worden ondersteld, evenals dat dit wetboek noch vrij is gebleven van andere historische mvloeden noch van belangrijke wijzigingen in verband met moderne verkeersbehoeften.

De handhaving van het besproken evenwicht geschiedt slechts gedeeltelijk door strafbedreiging in het Wetboek van Strafrecht en in bijzondere wetten en strafvervolging door de daarmee belaste staatsorganen. Voor een groot deel wordt die handhaving overgelaten aan de individuen zelf. Niet aldus dat zij zelve daarvoor maar op eigen gelegenheid zouden moeten zorgen: eigen richting is wel niet uitdrukkelijk verboden, maar past toch als regel in een geordende samenleving niet, zoodat meestal wie haar toepast onrechtmatig zal handelen. Anderzijds kan van handhaving bezwaarlijk sprake zijn waar de machten zouden ontbreken tot nakoming van plichten en erkenning en eerbiediging van rechten te dwingen. De wettelijke vorm, waarin men daarom vraagt, is het proces, voor machtsorganen met rechtspraak belast gevoerd. De regeling dier machten vond in een afzonderlijke wet, de Wet op de Rechterlijke Organisatie, plaats, de regeling van het proces (voorbereiding en tenuitvoerlegging daaronder begrepen) werd voornamelijk, doch niet uitsluitend, in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering ondergebracht.

Dit wetboek bevat (in hoofdzaak op het voetspoor der in Frankrijk in den loop der tijden tot stand gebrachte wettelijke bepalingen) de formaliteiten, in acht te nemen in den strijd over de (in de andere wetboeken en wetten van privaatrechtelijken aard vervatte) rechten; hoe die strijd tusschen de verschillende personen gevoerd en beslist wordt, en hoe die beslissing — in den regel — verwezenlijkt wordt. In dit wetboek is dus het formeele recht belichaamd, in tegen-

■■mHHBI