is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

450

CHRISTENHEID - CHRISTEN-SOCIALISME

enkele en voor de menschheid, in besloten. In het kruis van Christus, dat den Joden een ergernis en den Grieken een dwaasheid is, zijn zonde en genade, recht en barmhartigheid, vereend en verzoend. Over dat kruis heen bieden God en wereld, hemel en aarde, engelen en menschen, volkeren en natiën elkander de vredehand aan. Want daardoor heeft God de wereld met Zichzelven verzoend, de zonden haar niet toerekenende, en over alle overheden en machten getriumfeerd (2 Cor. 5 : 18, 21).

.Het Christendom is daarom", zooals ur. Bavinck schreef in De Offerande des Lofs, „de absolute religie, de eenige, wezenlijke, ware religie. Het duldt geen andere godsdiensten als van ongeveer gelijke waarde naast zich. Het is uit zijn aard onverdraagzaam, gelijk de waarheid ten allen tijde onverdraagzaam is en moet zijn tegenover de leugen. Zelfs stelt het er zich niet mede tevreden, om de eerste der godsdiensten te zijn, maar maakt er aanspraak op, om de eenige, echte, volle religie te wezen, die al wat er waars en goeds in andere godsdiensten voorkomt, in zich opgenomen heeft. Christus is toch niet een mensch naast anderen, maar de Zoon des menschen, die door de opstanding i hm»P,pn is te zün de Zone Gods naar

a Aar iioiiitrmnHncr en van den Vader

ucn u^...&w.» bi — -— , ,

ontvangen heefteen naam boven allen naam, opaat in dien naam zich buige alle knie, en alle tong belijde, dat Hij de Heere is tot heerlijkheid Gods des Vaders. .

Deze algemeene beteekenis van het Christendom is vooral in onzen tijd door vele eenvoudigen zoowel als geleerden verworpen. Het is hoogstens voor enkele bekrompen en bekommerde zielen, en dan alleen voor hun verborgen zieleleven in de binnenkamer, nog tot nut en troost, maar voor het natuurlijk leven, voor het huisgezin en voor de maatschappij, voor arbeid en bedrijf, voor handel en nijverheid, voor weten„„u^„ a„ i/.mci i« het een vijandige en hinder¬

lijke macht. Daartegenover belijdt de Christelijke kerk aller eeuwen, dat Christus de eenige en volkomen Zaligmaker is, die in den dood zijn menschelijke natuur wel heeft afgelegd, maar ze in de opstanding ook weer heeft aangenomen, om ons lichaam en onze ziel, om stof en geest, aarde en hemel, zienlijke en onzienlijke dingen van schuld en vloek te verlossen en een nieuwen hemel en een nieuwe aarde te stellen, waarin gerechtigheid woont. if'L*

Doel Dit voert ons vanzelf tot het doel van het Christendom. Wat dit is, blijkt al aanstonds na den val, n.1. om den mensch en de schepping van de macht des duivels en van de zonde, van vloek en dood, te verlossen (Gen. 3:15). Christus eerbiedigt het werk des Vaders volkomen. Hij stelt zich niet tegen de natuur en de natuurlijke levensverhoudingen, tegen de stoffelijke goederen en den dagelijkschen arbeid, tegen aanzienlijken en geringen over, maar Hij bindt den strijd aan tegen de zonde, waar Hij die ook ontmoet, bij zijn vijanden of bij zijn discipelen, bij rijken of armen, bij vorsten of onderdanen. Hij is gekomen niet om de werken des Vaders, maar de werken des duivels te verbreken en die des Vaders te behouden. En Hij heeft niet alleen de

mogelijkheid der zaligheid verworven, om het „_ aZ- ...»<>« ™si „an den mensch over te laten

Hall ueu TFlijtu >• " »«— .—*"— --• ,

of hij van die mogelijkheid gebruik wenscht te

maken, maar nij maaKi uum u™ nw«» die mogelijkheid bij en in ons tot werkeujkhela. Hij doet dat zóó volkomen, dat Hij niet alleen de ziel, maar ook het lichaam, dat Hij geest en stof beide van den vloek der zonde verlost en Gode heiligt. Wel moeten wij eerst het koninkrijk Gods zoeken en zijn gerechtigheid, maar dan zullen alle deze dingen ons ook toegeworpen worden. De godzaligheid is niet alleen tot de geestelijke, maar tot alle dingen nut, hebbende de belofte van dit en het toekomende

6 Zoo voert Christus ons de gemeenschap Gods te gemoet. Want wij mogen niet bij Hem blijven staan. Christus is wel de Middelaar en daarom de inhoud en het middelpunt van het Christendom, maar Hij is er toch niet de oorsprong en ook niet het einddoel van. Als Middelaar wijst Hij naar den Vader terug, van Wien Hij is uitgegaan, en voert Hij ons door zijn verlossende genade den Vader tegemoet. Hij verklaarde zelf met nadruk: „Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot den Vader dan a »«!•> Vaia eenvniirlicre Christenen komen

in hun geloofspractijk niet verder dan tot Christus Zij hebben Hem eenmaal gevonden en nu blijven zij het liefst maar bij Hem staan en meenen dat zij het einddoel al bereikt hebben. Maar zij vergeten, dat zijn arbeid is den gevallen mensch uit de zonde te verlossen en weer tot den Vader te brengen. Hij voert ons het einddoel, dat is de eeuwige gemeenschap met den Drieëenigen God, te gemoet. „Want wanneer Hem alle dingen zullen onderworpen zijn dan zal ook de Zoon zelf onderworpen worden Dien, die Hem alle dingen onderworpen heeft, opdat God zij alles en in allen" (1 Cor.

15 : 28). [ 11. ; ...

rh.sct»nhoiii wordt doorgaans gebezigd

om aan te duiden de gezamenlijke Christenen, zooals ze staan naast en tegenover Heidenen Mohammedanen en Joden. Men spreekt ook wel van de Protestantsche, de Roomsche Christenheid. [17. „C'\' i

Chrïsten-socialisme. I. Algemeen overzicht. Het Christen-socialisme is een beweging, die zich niet alleen in ons land, maar ook daarbuiten verbreid heeft. In Italië nog zeer zwak, sinds 1907, in het orgaan der Sociale Christenen van Italië: L' Avanquardia, waarin op den socialen invloed van het Evangelie wordt gewezen. In Amerika veel beslister en belijnder in de „Christelijk Socialistische Broederschap , die eischt van haar leden, dat zij „het Socialisme propageeren onder de leden der kerken en der andere godsdienstige kringen", gesticht in 1906. Een Christen moet socialist zijn, want het Evangelie eischt, dat één voor allen en allen voor één werken; voorts in de „Socialistische predikantenvereeniging" gesticht in 1908; en in de

Kerkelijke Socialistische Bond" (eenige Episcopaalsche predikanten) 1913. Van uitAmerika kwam er ook een organisatie in FrankrUk, maar met een eigen karakter. De predikant Wilfred Monod zaaide socialistische gedachten. De hoog-