is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Vlaamsche modernisme ook dezen kwetsbaren dichter had gegrepen en hem te ontwrichten dreigde; sommige zijner beelden, die zwak waren, begonnen zich in gewéldigwillende eenzaamheid op te stellen! Maar in de allerlaatste verzen heeft hij zich reeds hernomen, en terzelfdertijd de neiging getoond, ditmaal op dieper en moediger wijze zichzelf te worden! Hij waagt het eerst thans, zich over te geven aan de eigenaardige bewegelijkheid van zijn fantasie, aan de verrassingen van zijn eigen wezen, aan een speelschheid-vangeloof soms, die het prachtige bezit der Middeleeuwen is geweest, een speelschheid van geloof, die in werkelijkheid — het behoeft ternauwernood gezegd — niets dan een vorm der diepste zekerheid is. Zoo kon het gedicht „de Bedelbroeder" ontstaan, misschien het hefelijkst-Katholieke gedicht dat wij sinds Stalpaert van de Wiele ontvangen hebben. Dat zulk een gedicht thans geschreven kon worden, dit alleen reeds bewijst dat het Katholieke levensgevoel in Noord-Nederland den eeuwen langen boei der sprakeloosheid in beginsel verbroken heeft. — Er leven ongetwijfeld grooter en wijderstrekkende idealen in deze groep, maar hier is reeds de schoonheid. — Ten slotte de groep van „het Getij", die zich tot die der Vrije Bladen gereorganiseerd heeft. Herman van den Bergh was de leider, thans opgevolgd door H. Marsman als redacteur der „Vrije Bladen". Aanvankelijk werd deze groep door humanitaire tendenzen bewogen, en zelfs postiches van Romain Rolland waren geen zeldzaamheid, zelfs een zekere huiskamerpoëzie en de meest vlakke natuurimpressies heten zich in dit kader dwingen. Een bijna plotselinge reactie volgde daarop, die een zoo goed als volledige bekeering werd van den ernst tot het spel, een geestdrift voor de virtuose schittering, voor de arabesk en de wilde burleske, die hen tot de fantaisisten van onze htteratuur maakte. Deze wending geschiedde niet onwillekeurig. Zij was een bewustgewilde proefneming, of niet de virtuose schittering van het oogenblik het gevoel-vante-leven zou kunnen verhoogen, zij was dus een symptoom van dezen drang tot verharding en tot weerbaar-worden, die een der vormen is, waarin het verlangen naar volledige com-

XXXXVII