is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo vond ik zijn beeld voor den hemel een avond,

verscheefd en verzakt, als een droevige danser, het hoofd en de knieën,

de handen geknakt, die der neergaande hemelen en glooiende aarde

neerzijgende weelde,

in droevig en zware gebroken gebaren

omvattend verbeeldde.

Soms steekt op een morgen de wind op en veegt

langs de velden en waait in de rinklende scherven, aan

staken gestelden en vliegt met de flarden vooruit als veel duistere

stiften,

en het is of zijn doode gedaant' is doorvloden

van razende driften.

Soms brandt op een morgen de zon in de wendende

spieglen,

die flikkren en vlammen opeens bij het zachte

verwieglen, dan zie ik hem staan als een vreemd dirigent

doodstil, fanatiek,

boven vlammen en schichten, in de wankelend-lichte

vierkante muziek.

89