is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HENDRIK DE VRIES

LAATSTE BLIK

BOOMGERAAMTEN, welke spruiten strekken. Klagende vertrekken, *t Weerlicht is langs 't poortplein ingeslagen. Tegen hekken roesten sloten. Goten lekken.

Hier verborg ik haar, bebloed. Duisternis genoeg om alles te bedekken. Van mijn daad werd niets vermoed.

Kon ik dit verdragen? —

Eenig wezen waar mijn oogen ooit in zagen.

Hebt gij mij vergiffenis gegeven

In mijn droomen, met uw lach?

Dat ik zelfs bij dag

In mijn wakend leven

U nog eenmaal zag?

Langs de deuren waar ik overnachtte Hoorde ik haar voorbijgaan.

Onverwachte

Huivering. — Ik trachtte Heimelijk haar na te rennen, 't Was de vrouw, Die ik aan haar schaduw zelfs herkennen zou. Zulk een woede van verkrampt begeeren Voelde ik nooit mijn zenuwen verteren.

198