is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de tropenzon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nou stond 'r 'n stijve koelte en we voeren twee torenzeilen, In elke mast één. Daardoor bleek naderhand dat we méér dan 'n streek drift hadden, terwijl ik 'n halve streek rekende. Geen bestek van peilingen gehad, overdekte lucht, dus evenmin kans op astronomisch bestek. Maar ik had de koers niet te krap genomen, en dat we zóóveel drift zouden hebben kon ik niet gissen, want ik had zoolang ik erop voer nog niet anders dan kalm weer gehad. Enfin, ik schoot op de kooi om lekker te slapen, want ik was moe. Maar wat of me die nacht mankeerde wist ik niet: ik kón de slaap niet vatten. Anders sliep ik in 'n minuut. Nou ging 't niet. Ik wentelde, wentelde, 't Was of iets me wilde verontrusten, me opjoeg. Ik hoorde de wind rond m'n hut, ik hoorde de regen boven m'n hoofd op dek kletteren, ik hoorde de motor horrelen. Eindelijk kon ik 't niet langer harden. Ik jompte de kooi uit en hep in m'n piama binnendoor naar 't stuurhuis, 'n klein hokje waar net genoeg ruimte was voor de roerganger, 't kompas en 'n kaartentafel. Alles scheen in orde. De kwartiermeester lag koers-an, op de streep af, en de stuurman kwam e's kijken wat dat ineens voor 'n schim was die over 't kompas boog. Hij hep op bloote voeten vanwege de regen, zijn broekspijpen omgeslagen tot onder z'n regenjas, z'n haar klef over z,'n voorhoofd. (Ik zie 't nog voor me), ,,'t Is amper potdik van de regen", zei-d-ie. „Hoor-je niks?" vroeg ik. „Niks", zei-d-ie. Ik luister scherp. Door het geruisch van de regen heen hoor ik 'n ander geluid, dof, alsof 't bromde. Branding! Recht vooruit!.... Ik had nèt nog tijd genoeg om 't roer an boord te gooien. Als door 'n wonder ontsnapten we. Anders waren we an barrelen geloopen op de riffen. Wanneer ik eran denk verwondert 't me nog. 't Had me m'n carrière kunnen kosten.

— Kom, kom! Niet zwaar op de hand worden. Vertel hever e's 'n mop.

— Dat was ik juist van plan. Ter verdere illustratie van wat ik straks betoogde over Indië. Heb ik al e's wat verteld over kap'tein Mijlmans?

— O, „Koppie-kofhe"! Nee, niet verteld. Maar ik heb er toch al e's meer over gehoord. Ze wilden 'em vergiftigen met 'n kop koffie, niet?

— Juist, die bedoel ik. Nou, met „Koppie-koffie" heb ik jaren

87

87